කෙළ වුන් මටමමය.

ඉස්සර නම් හොඳය.
ගෙදර කටු මැටිය, බිමට ගොම මැටිය, වහලය පොල් අතුය.
හුණු ටිකක් ගාන්නත් රජයෙන් ඉඩක් නැත.
දැන්නම් එහෙම නැත.
අත්තිවාරම කළුගල්ය.
බිත්ති ගඩොල්ය.
බිමට කොන්ක්‍රීට් දමා ටයිල් කල යුතුය.
වහලයට විතරක් පතම පත වියදම්ය.
තොපිට නම් ආතල්ය.
කෙළ වුණේ මේ මටය.

ඉස්සර නම් හොඳය.
ගමන් ගියේ පයින්ය, බිමන් ගියේ ලොකු උන්ය.
කරත්තෙන් බඩු ඇද්දා, අනිත් උන් පයින් ඇද්දා.
දැන්නම් එහෙම නැත.
එකිනෙකා පරයන්න, රථ ගන්න පොර කන්න.
අපේ සල්ලි කුට්ටි පිටින්, පිටරටට පටවන්න.
රක්ෂණද වාරිකද ඒ මදිවට දඩ කන්න.
ඒක අරගෙනත් පාරෙ, තැක් ගැහි ගැහි ඉන්න.
තොපිට නම් ආතල්ය.
කෙළ වුණේ මේ මටය.

ඉස්සර නම් හොඳය.
තාත්තාගේ රස්සාව නොකොළොත් ඌ නොට්ටීය.
අමුතුවෙන් ඉගෙන ගන්නට, ඔළුවට බරක් නැත.
දැන්නම් එහෙම නැත.
තාත්තාට වඩා තොට යා හැකිය ඉහළටම.
මොන්ටිසෝරි නොගියොත් පොඩි එකා කොන් වෙති.
එකේ සිටි දහතුනට උන් යතිය පෙළ ගැහි.
එතනින් ඉවර නැත. උපාධිය ගත යුතුය.
පියාගේ රස්සාව නොවන නව රස්සාව
ඉගෙන ගන්නට වෙනවානේ, අනේ දැන් මුල සිටම.
පශ්චාත් උපාධියක් ගත්තේ නැත්නම් තොට
හැමදාම එකතැනම වෙනවානේ කඹුරන්ට.
තොපිට නම් ආතල්ය.
කෙළ වුණේ මේ මටය.

ඉස්සර නම් හොඳය.
එහෙන් මෙහෙට යයි. මෙහෙන් එහෙට යයි.
දෙපැත්තෙම තීන්දුනම් එහෙන් මෙහෙට එයි.
පරම්පරාවේ ඇඳුනුයි රත්තරන් වලින් ආභරණයි.
පෝරුවක් ගැහුවෙත් එහෙමත් එකෙක් මයි.
එන අයට කන්නට, කාලා රා ටිකක් බොන්නට.
ගමේ උන්ම එයි උදව් දෙන්නට.
දැන්නම් එහෙම නැත.
පෙර ශූට් එකේ සිට පසුව යන පැනිහඳට,
වියදම් එමට වෙයි බෑ උහුල ගන්නටම.
ගෙදර ඉඩ මදියි දෙතුන් සීය දෙනෙකුට.
පිඟානක් දෙතුන් දාහක්ය පිට තැනක පොඩි තැනක.
ගැහැනියගේ හොදම දින,
මාර්කටින් කතාවට අහු වෙලා ඔක්කොම.
අලුතින්ම ඇඳුනුත් රන් රිදී අභරණත්
හැඩ වැඩ වුණාමත් වියදම් තමා එමටත්.
තොපිට නම් ආතල්ය.
කෙළ වුණේ මේ මටය.

දැන් උනත් නරක නැත.
මළ ගෙයක් ගන්නේ, ඌ හිටපු ගෙදරනේ.
ගමේ උන් විත් දවස් හත අදීන්නේ.
පෙට්ටියක් ගන්නට, සොහොනට ගෙවන්නට
එන උන්ට කන්නට, හත් දවසෙ දානෙ දෙන්නට
කොහොම හරි ගැටයක්, දැනුත් පුළුවන් ගහල ගන්නට.
ඉස්සරහට එහෙම නැත.
මගේ මරණයට කරන්නට
යන මගේ දරුවන්ට,
මං හදපු ගෙදරත්, උන්ට පොෂ් මදි වෙතී.
මාව උස්සන් හන්දියට උන් යතිය පෙල සැදී.
හන්දියේ හොදම තැනේ
හොදම පෙට්ටියෙ මගේ
සිරුර තැන්පත් කරපිනේ.
වියදම් කරපන් තොපේ සේසතම ගෙන අතේ.
මට නම් ආතල්ය.
කෙළ වුණේ තොපිටමය.

ප.ලි – අළුත් අලුත් දේ කරන ජාතිය ලොව නොනගී. තව කරපිය තව කරපිය.

කුරුල්ලන් සමග කුරුට්ටෙක්

රාත්‍රියේදී කුලී නිවසේ නිහඩ බව බිදෙන්නේ කිරලුන් රංචුවකගේ කෑමොරයෙනි. ස්වභාදහමට කෙතරම් කැමති වුණත් ලෝකය පෙරළෙන්නාක් මෙන් බොරුවට කරන මේ සද්දයට මා කැමති නැත. උන්ට දවසක වෙන්නේ කොටියා ආ කතාවය. කුඩාකල පුස්තකාලයෙන් කියවූ සිරිලක අවේණික කුරුල්ලෝ කෘතිය මා කුරුල්ලන් ගැන කියවූ මුල් අත්පොතයි. බාලදක්ෂ ලොග් පොතේ කුරුල්ලන් දසදෙනාත් මා තනිව තොරතුරු රැස්කල ඒවායි. උසස්පෙළ කේවල ව්‍යාපෘතිය ලෙස කල අපේ ගමේ කුරුල්ලෝ ලෙසින් ව්‍යාපෘතියක් කළෙමි. කොළඹ විශ්‍යවිද්‍යාලයේ විද්‍යා පීඨයට ඇතුල් වු පමණින්ම දකින් පක්ෂීන් සම්බන්ධ කුටියත් එහි සිටිනා නම අමතක වන රුවුළ දිග ආචාර්‍යවරයාත් කුරුල්ලන් පිළිබඳ මතකට අලුත් කරත් ඒ පිළිබද අවදානයක් මා යොමු කලේ නැත.

නමුත් කිරලා නිසාත් මා නිතර බලන මුහුණුපොතේ අප රටේ ඡායාරූප ශිල්පීන්ගේ අලංකාර ඡායාරූප නිසාත් ඊයේ සිටත් දෙතුන් වරක් ඇසූ “ඇය යන්න ගියා මැකිලා” සින්දුවත් නිසා කුරුල්ලන් ගැන මා ලද අත්දැකීම් කිහිපයකුත් මගේ ආකල්ප කිහිපයක් සටහන් කිරීමට සිතුණි.

වරක් අපි සිරීපාද රක්ෂිතයට අයත් සප්ත කන්‍යා කඳු වැටිය තරණය කිරීමට ගියෙමු. පාර වරද්දා ගත් අපි දිඹුල් ගාලකින් යාම නිසා අන්ත අසරණ තත්වයට පත් විය. පසු දින නියම මාර්ගයේ ගියද අප දුර්වල තත්වයේ වූ බැවින් පළමු වතාවට අපි පසුබැස්සෙමු. අපි එම සංචාරයේ වනාන්තරයට ඇතුල් වුනේවත් නැත. රැලේ හොදම ආබාධිතයා වූ මා අනෙකුන්ට පස්සෙන් පැමිණියෙමි. තාර පාරක පැමිණි මා දෙමලිච්චන් රංචුවක් දුටිමි. ලංකාවේ දෙමලිච්චන් යනු අමුතු පක්ෂියෙකු නොවුණත් මොවුන්ගේ තිබූ වර්ණය මා පුදුම කළේය. එය පෙර කී කෘතියේ රතු දෙමලිච්චන් මෙන් රතුම රතු පැහැය  විය.  මොවුන් සිරිලකට ආවේණික රතු දෙමලිච්චන් බව තේරුම් ගත් මා හැකි වෙර දමා අප පිරිස වෙත ගියේ මොවුන්ගේ ඡායාරූපයක් ගැනීමටය. නමුත් පිරිස මට තරමක් දුරින් ගමන් කල අතර නැවත කැමරාවක් රැගෙන ඒමට තරම් අපේ සිත ශක්තිමත් නොවීම නිසා ඡායාරූපයට ගැනීමට අපට නොහැකි විය. එතරම් දුර්ලභයැයි කියන පක්ෂීන් ග්‍රාමීය සීමාවේදී දැකීම මා කුතුහලයට පත් කළේය. පක්ෂී විශේෂඥයන් තම අධ්‍යනය වනාන්තර සීමාවේ පමණක් කිරනවාද? ඔවුන් එක මතකයට කොටු වී ඇද්ද යැයි මට සිතුනත් එය කල් යත්ම වියැකී ගියේය.

එය නැවත මතුව ආවේ අප විශේෂ පුහුණුවකට නුවරඑළිය පීඩෘ නම් කඳවුරට ගොස් සිටියදී වුණු සිද්ධියක් නිසාය. දිනක් අපිව කඳවුරේ පාගමනකට යැව්වේය. මානවකයන් හා බාලදක්ෂ නායකයන් ලෙස අපේ කොටස් දෙකක් වූ අතර දිගින් දිගටම වූ බහින් බස් වීමකින් පසු මානවකයන් පාගමනේ මුලින් යෑමට තීරණය වුණි. තරමක් දුර පාගමන ගියද මානවකයන් පාසටහන් වෙනස් කර තිබීම නිසා පාගමනේ සම්පූර්ණ අරමුණ වෙනස් විය. පාසටහන් සොයා ගැනීමට නිසා අපට කැලයේ රිසි සේ ඇවිදීමට හැකිවේ. නමුත් අපේ සගයෙක් එය හොරා පොලිස් තරගයක් කර ගත්තේ අපිට පසු පසින් පාගමන ඉවර කිරිමට වැර දරන මානවකයන් නිසාය. කාලයකට පසු අපි කුඩා දරුවෙන් මෙන් බිම පෙරළෙමින්, බඩගාමින් හැංගිමුත්තන් ක්‍රීඩාවක් කල අයුරු තවමත් සිහිවේ. එක් වරක මා ඉතා ඉහළින් සර්පන්ටයින් ගසක මුදුනේ වු රතු, දුඹුරු හා නිල් පැහැති කුරුල්ලන් දෙදෙනෙකු හෝ තුන් දෙනෙකු දුටුවෙමු. ඇටි කුකුළාගේ හා කොහාගේ මෙන් පෙදයක් ඔවුන් විය. මෙය ලංකාවට ඇවේනික කැහිබෙල්ලන් නේද කියා සිතුනත් මා අසල ගසකට මුවා වී සිටි සගයාගෙන් ඇසුවේ එය තහවුරු කිරීමටයි. තදින්ම තරගයේ සිටි ඔහු කටවහන් පාත් වෙලා වරෙන් කිවූ නිසා රිසි සේ ඔවුන් බැලීමට නොහැකි විය. පෙනෙන නොපෙනෙන උසින් මා දුටුවේ කැහිබෙල්ලන් නොවේද? සිංහරාජයේ පමණක් දක්නට ලැබෙනවා යැයි කී දුර්ලභ පක්ෂීන් පීඩෘ වැනි කුඩා වනයක සිටින්නේ කෙසේද?

ලංකාව යනු සංචාරක පක්ෂීන් විශාල වශයෙන් එන පෙදෙසකි. ඔවුන් හැතැප්ම දාස් ගාණක් ගෙවා ලංකාව වැනි කුඩා දූපතක් සොයා එන ආකාරය පුදුමය. නමුත් ඔවුන් සියල්ල විදේශිකයන් වන්නේ කෙසේද? ඔවුන් ඇතැමෙක් බිත්තර දමන්නේ මෙහේය. පැටවුන් සමග වැඩි කාලයක් ජීවත් වන්නේ මෙහේය. අප රටින් පිටරට ගොස් නැවත පැමිණෙන අයට අපි විදේශිකයන් කියන්නේ නැත.

කුරුල්ලන් බැලීමට කුමන යන කොළඹ බොහෝ පිරිස් දියවන්නා ඔයේ සිටින පක්ෂීන් හෝ අත්තිඩියේ සිටින පක්ෂීන්ගෙන් අඩක්වත් දැක නැත යන්න මගේ සිතුවිල්ලයි.

ප.ලි – සිතනා විදිහට අප සොයනා දේවල් වෙනත් ලෙසකට සිතා අධ්‍යනය කල යුතුය. යමෙක් අපිට කියා දුන් දෙයම සත්‍ය යැයි සිතා සිටීම මෝඩකමකි.

මිය යන රටක සිට

දීර්ඝ ලිපියක් ලියන්නේ හිතේ ඇති තරහ හා කලකීරීමට මැඩ පවත්වා ගැනීමටයි. මෙයට තර්ක විතර්ක බලාපොරොත්තු නොවේ.

මා වෙන රටක වෙන ජාතියක සිටියේ නම් මෙතෙක් දුක් නොවනු ඇත. මා දුක්වන්නේ රට වැසියා නොහොබිනා දේවල් කරන නිසාවත් ඔවුන් නිකරුණේ පව් සිද්ධ කරන නිසාවත් නොවේ. මේ සියල්ලම පිටරුටියන්ගේ උවමනාවට ඔවුන්ගේ බත බුලත සරු කිරීමට අපි කරනා කත් ඇදීම නිසාවෙනි. තමන්ගෙ සල්ලි නම් අවැඩය සිදුවන්නේත් තමන්ට නම් අනිත් එවුන්ට ඇති අමාරුව කුමක්දැයි දැන් දැන් නිරන්තරයෙන් අසන්නට ලැබෙන්නකි. සියලු පව් වැඩ, තර්ක ඉදිරිපත් කර ඒවා හොද වැඩ හා කල යුතු වැඩ කිරීම, ඒවා සංස්කෘතියේ අංගයක් කිරීම දැන් සිරිතක්ව සිටී. මේවායින් ජාතියක් ලෙස අපි සදාචාරයක් නැති වුන් ලෙස පහතට වැටෙන අතර ඒවා කිරීමට පිටරටට සල්ලි යවන බැවින් ආර්ථික අතින්ද අපි පහළට වැටෙනු ඇත.

ස්ප්‍රයිස් ප්‍රපෝසල් එකක් දැක සියල්ල එහි හොද නරක ගැන කතිකාවතක් පටන් ගෙන ඇත. උන් දෙන්නට හොදයි නම් අපිට මොකද යැයි කීමට හැක. සිතිය හැක. නමුත් අනාගතයේ එය ව්‍සංගතයක් මෙන් හැම තැනම පැතිරී අති දුෂ්කර පෙදෙස්වලට ඔය විෂබීජය යා හැකිය. නොයෙක් ව්‍යාපාරිකයින්, වැඩසටහන් අධ්‍යක්ෂකයන්, නැටුම් කණ්ඩායම් මෙයින් හොදට හම්බකරනවා ඇත. මේවා සංස්කෘතියට එක් කරන්නට වැඩිම දායකත්වය දෙන්නේ ඔවුන්ය. පැකේජ් එකට ප්‍රී ශූට් එක නිකන් දෙන්නේත්, තැන්කියු කාර්ඩ් නිකන් දෙන්නේත් මේවා සමාජ ගත කර එවා සමාජයේ අවශ්‍යතාවයක් කිරීමටයි. අද සමාජයට විහිළුවක් වන මෙවැනි දේවල් හෙට පරපුරට අනිවාර්‍ය දේවල් වන බව කාටවත් තේරෙන්නේ නැත.

ලංකාවේ පරිපාලන කේෂත්‍රයට පුහුණු කාලය තුළ මත්පැන් පානයට, රාත්‍රී සමාජ ශාලාවලට යාමට පුරුදු කරන්නේ ඇයි දැයි මට ප්‍රශ්නයකි. රජයේ උසස් නිලධාරීන්ද ඒවා වැරදි ලෙස සලකන්නේ නැත්නම් වත්මනේ මත්පැන් පානය, දුම්වැටි බීම සාමාන්‍ය දෙයක් වුණා මෙන් අනාගතයේ රාත්‍රී සමාජ ශාලාවලට යාමත් සාමාන්‍ය දෙයක් වනු ඇත. දැනටමත් එය සාමාන්‍ය දෙයක් දැයි මම නොදනිමි. කාන්තාවක් මත්පැන් බොන එක දැනටත් සමාජයේ පිළිකුල් කරයි. මා දන්නා තරමින් මා විෂ්‍ය විද්‍යාලයේ සිටි කාලයේ කෙල්ලන් මත්පැන් ගත්තේ නැත. දෙතුන් දෙනෙක් අප්‍රසද්ධියේ ගත්තා විය හැක. නමුත් දැන් ඔවුන්ගෙන මත්පැන් නොබොන අය ඉන්නවාදැයි මා නොදනී. තම දරුවන්ට මත්පැන් දී සමාජ ශාලාවලට යන පිටරැටියන් මෙන් අනාගතයේ අප මව්වරුත් කරනවා ඇත. මෙතරම් කෙටි කාලයක් තුළ වූ වෙනස්කම් දරා ගත නොහැකි තරම්ය.

මේ පරිගණකයට ඇබ්බැහි වූ මා වුණත් එහි එක්තරා කොටස් කාරයෙකි. නැවත කියන්නේ අපිට මූලික අවශ්‍යතාවයන් අමතක වී ඇති අතර නව අවශ්‍යතාවයන් අපට හදුන්වා දෙමින් තිබේ. අපිව සදාචාරාත්මක් අතින්ද ආර්ථක අතින්ද පහළට දැමීමට සියලු කටයුතු සිදුවේ.

ප.ලි – අනවශ්‍ය උවමනා සමාජගත කිරීමට මූලින්ම දායකත්වය දක්වන පිරිසට සාප කරමි. පසුගාමීන්ට සාප නොකරන්නේ මමත් ඔවුන් අතර වන බැවිනි.

 

අහසක කඳුළු

මගේ පොඩි වැස්සට
ඔබේ ගඟ දිය පිටාර යයි නම්

ගං වතුරත් කොහෙට හෝ යා යුතුය.
ගඟ සිදෙන තෙක් බලා සිටිමි.
මා කල වරද ගැන දුක් වෙමි.
ගඟ දිය සිදෙන තුරු
මා සුළං හැමුවෙමිබැරිම තැන කෑ ගැසුවෙමි.
මට කල හැක්කේ එපමණද

නැවත පුරවගමි, මා දුන් කඳුළු දිය
ආයෙත් වැටෙන් නැති වෙන්නම
හිතට දුක නැති නිසා නොව
වැවක් වන්නට බැරි නිසා

.ලිමම අහස. ඔබ බාරුසිය. ඔව්, කවදා හෝ මගේ අහස් ගඟ.

මා දුටු කඨින පෙරහර

දීපංකර බුදුන් කල
රිද්දි බිසව් හත් දෙනෙකි.
උස්සන්ගොඩද? කූරගලද? කෙසේ හෝ
ඔවුන් කපු වැව්වෝය, නෙළුවේාය,
කපු කැටුවෝය, විව්වෝය.
මුල්ම කඨින සිවුර මැසුවෝය, පිදුවෝය.
කල්ප ගාණක් ගත වුණි.
මහා භද්‍ර කල්පය වුණි.
ගෝතම බුදුන් පිරිනිවණින්
අවුරුදු දෙදෙහස් පන්සීයයක් ඉක්මුණි.
අදත් සිරිත පවතී.
කපු වවන්නේ තියා දකින්නවත් නැත.
කඩෙන් ගන්නා සිවුරක් ගෙදරක තබාගෙන,
දළදා පෙරහරක් ලෙසටම හිතාගෙන,
එකෙක් පරයා තව එකෙකුට නොදෙවෙනිව,
ඇත් අස් රිය පාබල පෙරට ගෙන,
යකඩ කටින් පිරිතක් දමාගෙන,
ඇහැරවන් ඉන්න මිනිසුන් නිවාඩුවේ නිදාගෙන,
අන්තිම හරියෙ පන්සලට කඩාගෙන බිදගෙන,
ගොස් පුදයි කඨින සිවුරක් පන්සලට.
නිධාන කතාවක් නොදත් මිනිසුන්
ඇහුවොත් කියාවි..
මේ අපේ සංස්කෘතිය බොලව්.

ප.ලි – අපි නොදන්න සංස්කෘතිය. අවුරුදු 5කට කලින් මල් පෙරහරක් පමණක් ගිය, දැන් චතුරංගනී සේනාවම එක් කරගෙන දුක්විදින.

The සම්මුඛ පරීක්ෂණය

සම්මුඛ පරීක්ෂණ නම් ඉතින් අපි වගේ කට්ටියට හැමදාමනෙ. ඔය අතරෙ පත්තරේකින් ආවා කියහන්කො මාත් එක්ක කතා කරන්න. උන්දැ එක්ක කතා කරපු එක මං ලියාගත්ත විදිහ මේ.

මා = මාධ්‍යවේදියා;
ම = මම;

මා – අද මාත් එක්ක කතා කරන්න ඇවිල්ලා ඉන්නෙ ලංකාවෙ ලොකු සමාගමක ජේෂ්ඨ මෘදුකාංග ඉන්ජිනේරුවෙක්. ආයුබෝවන් දිනුක.
ම – ආයිබෝවන්!
මා – සම්පූර්ණ නම් කිව්වනම්.
ම – රාජපක්ෂ පතිරගේ දොන් දිනුක තිලංග පෙරේරා.
මා – දිග වැඩියි කියලා හිතෙන්නෙ නැද්ද?
ම – අම්මා දාපු නමනෙ. වාසගම දාපු එකානම් මට තාම හම්බවුණේ නෑ. අපෙ තාත්තගෙ තාත්තටත් ඒක තිබ්බා.
මා – දිනුක ඉපදුණේ කොහෙද?
ම – ඉස්පිරිතාලෙ.
මා – නෑ මං ඇහුවෙ ඉස්පිරිතාලෙ කොහෙද කියලා.
ම – ශ්‍රී ජයවර්ධන පුර කෝට්ටෙ නව රෝහලේදි
මා – ඒ කියන්නෙ දිනුකගෙ ගම කෝට්ටෙ?
ම – නෑ මහරගම. මහරගම තියෙන්නෙ පිළිකා රෝහල විතරයිනෙ.
මා – මේ දවස් වල මොකද කරන්නෙ?
ම – Angular වලින් ව්‍යාපෘතියක් කරනවා. තව මාස 3, 4කින් ඔයාලාට බලා ගන්න පුළුවන් වේවි. ඒ මදිවට පශ්චාත් උපාධියක් කරනවා. ඒක නම් අවුරුදු ගානකින්වත් මට බලාගන්න බැරි වෙයි වගේ.
මා – දැන් PHP කරන්නෙ නැද්ද?
ම – නෑ. මං ටික කාලෙකට PHP වලින් ඈත් වෙලා Angular වලට බැස්සා. අවස්ථාවක් ලැබුණොත් ආයෙ PHP වලට බහිනවා. ඒත් දැන් අපිට කවුරුත් ඒවාට කතා කරන්නෙ නෑ. ඒවා කරන්න ගොඩක් අය ඉන්නවානෙ. ECTA ආවම කරන්නම වෙන එකක් නෑ.
මා – කොහොමද මේ කේෂේත්‍රයට සම්බන්ධ වුණේ.
ම – උපාධියක් කරලා තමා ආවේ. දැන් හිතෙනවා උසස්පෙල කලෙත් අපරාදෙ කියලා.
මා – ලැබෙන හැම ව්‍යාපෘතියක්ම ඔබ භාර ගන්නවාද?
ම – පිස්සු හැදෙයි. හොදට හිතලා බලලා තමා. හොදයි කියලා හිතෙන ව්‍යාපෘති බාරගන්නවා.
මා – විවේක කාලෙදි මොකද කරන්නෙ.
ම – අපිට ඉතින් විවේක කාලයක් නැති තරම්. ඔෆිස් වෙලාවෙ facebook හරි youtube හරි ගියොත් තමා. ගෙදර එන්නෙ නිදාගන්න බලාගෙන.
මා – දිනුක මොනාද වැඩිය කන්න කැමති?
ම – සයිවර් කෑම වලට තමා. ඉදලා හිටලා වඩයක් ගෙඩියක් කාලා පේලේන්ටියක් බීලා එනවා. ඉස්සරහට නම් ECTA ආවාම සයිවර්ම තමා කන්න වෙන්නෙ.
මා – ජනප්‍රිය වෙන්න ආස නැද්ද?
ම – අපෝ නෑ. තව වැඩ ටිකක් වැඩි වෙලා තියෙන නිදහසත් නැතිවෙන පොටක් ඕක. මේ ඉන්න විදිහ හොදා.
මා – ඉතින් මොනාද ඉස්සරහට කරන්න හිතන් ඉන්නෙ? මොනවද බලාපොරොත්තු?
ම – මොනා කරන්නද මන්දා අප්පා. හරි අවිනිශ්චිතයි. මේ කේෂේත්‍රයෙන් අයින් වෙලා වෙන මොනා හරි කරන්න තිබ්බා නම් හොදයි. ECTA ආවොත් මොනා වේවිද දන්නෙ නෑ.
මා – අලුතෙන් කේෂේත්‍රයට එන එයට කියන්න තියෙන්නෙ මොකක්ද?
ම – තමන්ට තියෙන හැකියාව තේරුම්ගන්න. කුලීවැඩ, වඩුවැඩ,  මේසන් බාස්ලටත් අද හොදට ගෙවනවා. ගෙදරටම වෙලා මොනා හරි කරන්න පුළුවන්නම් හොදයි. මං කියන්නේ freelance වගේ ඒවා නෙමේ. කඩදාසි උර අලවනවා, හතු වවනවා වගේ ස්වයං රැකියාවක් කරන්න පුළුවන්නම් හොදයි.
මා – අන්තිමට මොනාද රසිකයන්ට කියන්න තියෙන්නෙ.
ම – ECTA/CIPA එපා කියලා තමා.

ප.ලි –

කැලෑ මල් පිපෙයි සුවඳ දිදී තුරු වදුලේ වනන්තරේ
අමා ලොල් බමර පිරිස ඇදේ මලින් මලට හිමින් සැරේ
සිනා ‍රැල් නැගේ ගිගිරි නදින රේණු සැලී නිරන්තරේ
සදා කල් අඞා වැළපීමයි කැලෑ මලේ කතන්දරේ

කූඩාරම

61604713046136c44707126e060b5425

ඊයෙ එකෙක් කතා කරලා ටෙන්ට් එකක් ඉල්ලුවා. එතකොට තමා මට මතක් වුණේ කූඩාරමක් ගන්න මං හිතන් හිටියා කියලා.කූඩාරමක් නෙමේ පා ගමන් යන්න සම්පූර්ණ ගමන් මල්ලක්ම හදා ගන්න ඕනෙ කියලා අදහසක් හැම පාගමනක් යන්න දවසකට කලින් මට ඇති වෙනවා. මුලින්ම අපි කූඩාරම් ගැන කතා කරමු.

පාගමනට අවශ්‍යම හා සොයා ගැනීමට අපහසුම ද්‍රව්‍ය මා පෙර කී කූඩාරමයි. මට මුලින්ම මතක් වෙන්නේ බාලදක්ෂ කුටියේ වූ හම යනකන් පාවිච්චි කල කිලෝ 10ක් විතර බර යකඩ කූරු සහිත කාර් ටෙන්ට් එකයි. ශාප කරමින් පරිහරණය කරත් එය අවුරුදු10ක් පමණ හොදින් පරිහරණය කල බව දන්නෝ දනිති. පාගමනක් සදහා සුදුසු කූඩාරමක පහත සදහන් දේවල් සලකා බැලිය යුතුය.

  • තෙමෙන නොතෙමෙන බවවැස්සොත් තෙමෙන්නේ නැති කූඩාරමක් මට අද වන තෙක් හමු වී නැත. ලංකාවට බහුතරයක් කූඩාරම් ලැබෙන්නේ මැදපෙරදිගින්ය. වර්ෂාවක් නොදකින ඔවුන්ගෙන් ලැබෙන්නේ හොදට වාතාශ්‍රය ලැබෙන ආකාරයට දැල් සහිත සමර් ටෙන්ට්ය. ඒවායේ ඇති fly sheet ලෙස හදුන්වන කූඩාරම උඩට එළෙන රෙද්දෙන් වන්නේ පින්නෙන් ඔබව ආරක්ෂා කිරීම පමණි. සම්පූර්ණයෙන් වැසෙන කුඩා කවුළු සහිත ආනයනය කරන කූඩාරම් ඇත්තේ ඉතා සුළු වශයෙන්ය. ඒවා රුපියල් 30000කට වඩා වැඩිය.
  • බරපාගමන් වලට ආධුනිකයෝ කූඩාරමේ බර අවතක්සේරුවෙන් කතා කරයි. වරක් එකෙක් කිලෝ 15ක් පමණ බර කූඩාරමක් රැගෙන එනන් සැදුවේය. පාගමන අවසානයේ බර අඩු කිරීමට ප්ලාස්ටික් බෝතලයත් විසිකරන තත්වයට පත්වන බව ඔවුන් දන්නේ නැත. ඔබේ කූඩාරම කූරුකූඥ,fly sheet,ground sheet සියල්ල සමග කිලෝ 5කට වඩා අඩු වෙනවා නම් හොදයි. නමුත් මා කලින් කී සමර් ටෙන්ට් බරින් අඩු ඒවාය. හොදින් වර්ෂාවෙන් ආරක්ෂාවන ආකාරයේ කූඩාරමක් කිලෝ 5කට වඩා බරය. එයකිලෝ 8කට වත් අඩු කර ගැනීමට උස්සහ කරන්න.
  • ප්‍රමාණයපුද්ගයන් 2, 4, 6, 8…ආදී ලෙසින් කූඩාරම් වල ප්‍රමාණය තීරණය කරයි. 6 දෙනෙක්ට ප්‍රමාණවත් කූඩාරමක්(උපරිම වර්ග අඩි 60ක්) වඩා සුදුසුය. (පාගමන් කණ්ඩායමකට සුදුසුම ප්‍රමාණය 6ත් 8ත් අතරය. ඊට වැඩි වෙනවා නම් කූඩාරම්දෙකක් ගෙන යාම වඩා සුදුසුය.)
  • හැඩයබොහෝ සම්ර් ටෙන්ට් හතරැස්ය. අපි ඒවාට ඉබ්බා කියන්නේ නිසයි. නමුත් කූඩාරම් දිගටි වෙනවා නම් වඩා සුදුසුයකැලයකකන්දක හරි හතරැස් ඉඩකට වඩා දිගටි ඉඩක් සොයා ගැනීම ඉතා පහසුය. නමුත් මේ දිගටි බව වැඩි වුණොත් වැඩේ කචල්ය. 3:4 අනුපාතයෙන් වනවා නම් සුදුසුය. කූඩාරම එතරම් උස විය යුතු නැත. උපරිම අඩි 5ක් ප්‍රමාණවත්ය.
  • මසා ඇති රෙද්දමෙය අනිවර්‍යයෙන්ම නොතෙමෙන එකක් බව අමුතුවෙන් කිව යුතු නැත. නමුත් එහි ඝනකම ගැන සැලකිලිමත් වෙන්න. කවුළුවලට අමතරව දැල් ඇත්නම් එය ගත්තොත් ඔබට ඉන්න වෙන්නේ තෙමෙමින් බව මතක තබා ගන්නඕනාට වඩා ඝණකම් රෙදි ඇති කූඩාරම් බර බැවින් කූඩාරමේ බරත් සලකා බලා කූඩාරම තෝරා ගන්න.
  • කූරුදැන් බොහොමයක් ඇත්තේ ෆයිබර් බටයි. ඉතා සිහින් කූරු බරින අඩු නමුත් ඉතා ඉක්මනින් කුඩු පට්ටම් විය හැකකූඩාරමේ ප්‍රමාණය සලකා බලා කූරු ගන්න. (බොහෝ විට කූඩාරමත් සමග එන කූරු කූඩාරමට සෑහේ) කූඩාරමට ඇත්තේ යකඩ කූරු නම් ගැටලුවක් මතු වෙනවා ඇත. ඉක්මනින් මල බැදීමත් එකක් කැඩුනොත් සාදා ගැනීමට ඇති අපහසුවත් අලුත් කූරුසොයා ගැනීමේ අපහසුවත් ඔබට ඇති වනවා ඇත.
  • කූඥ – (මේ වචනය හරි නේද?:P) කූඩාරමේ හැඩය පවත්වා ගැනීමට අවම කූඥ 4ක් අවශ්‍ය වේ. ඊට අමතරව fly sheet එකට අවශ්‍ය කූඥ 4ක් පමණ තිබිය හැක. ඉතා බර හා දිග කූඥ වැඩක් නැත. එමෙන්ම සැහැල්ලු ඇලුමිනියම් කූඤත් වැඩක් නැත. සමර්ටෙන්ට් වල ඇත්තේ මේ සරල කූඥයි. ඒවා රළු පොළවකදී නැමී කැඩී යා හැක.
  • මිලලංකාවේ තෙත් කලාපයේ පාගමන් වලට නුසුදුසු සමර් ටෙන්ට් එකක් ඔබට 10කට වඩා අඩු ගණනකට ගත හැක. නමුත් මා ඉහත කී දේවල් ඇතුළත් කූඩාරමක් රුපියල් 30000කට වැඩිය. රුපියල් 30000කට ඔබ ගන්නා අගනා කූඩාරම කැලයේ මඩ ගොහොරුවක ගසා තැබීමට සිදුවනවා ඇත. කූඩාරම් පරිස්සම් කිරීමට ඉතා අපහසුය. ඉරෙන්නේ නැතිව පාවිච්චි කල කූඩාරමක්මට හමු වී නැත. බොහෝ කූඩාරම් වල මැහුම් කාලයත් සමග දිරා යයි. මේ නිසා රුපියල් 15000කට වඩා වියදම් නොකරන්න.

අනෙකුත්බොහොමයක් සෝබන කූඩාරම් දැන් වෙළද පොළේ ඇත. කාමර සහිතනොයෙක් විකාර හැඩඉදිරියේ ඉස්තෝප්පුවක් සහිත කූඩාරම් ගැනීම මම නම් අනුමත කරන්නේ නැත. ඉහත මුල් කරුණු සපුරන්නේ නැත්නම් වෙන මොනා තිබ්බත් වැඩක් නැත.

.ලිරූපයේ ඇති ආකාරයේ කූඩාරමක් නම් සුදුසුය. ගාන තමා ප්‍රශ්නෙ.

Previous Older Entries

%d bloggers like this: