බදුළු කෑ හාගල

කතරගම පාද යාත්‍රාව අහෝසි වීමෙන් පසු පාදයාත්‍රාවට යාමට සිටියන් සමග කොහේ හෝ කන්දයක් නගින්න යෑමට සිතා ගත්තෙමු. මා යන සියලු චාරිකා සටහන් කිරීම නොකෙරෙන නමුත් ආපදා සිදු වූ අවස්ථාවලදී අනාගතයේ ගවේෂයකයන් ගැන සිතා පමණක් මෙසේ සටහන් කරමි. මෙම චාරිකාව දුම්බර ගොස් මාඋස්සා ගා ගැනීමට සමාන වන නමුත් ඇතැම් විට මරණයක් දක්වා මෙය ප්‍රබල වන්නට තිබුණි.

මහඑළිය සානුවෙන් පෝෂණය වන බෙලිහුල් ඔය නිම්නයේ වන හාවාගල කන්ද අපේ අරමුණ වී තිබුණි. වැරදි උච්චාරණයක් නිසා හාවාගල යැයි වරදවා කියූ කන්දේ හරි නම හාගල විය. කලින් චාරිකාවලට සම්බන්ධ වූ විශ්‍යවිද්‍යාලයේ යාළුවන් දෙදෙනෙකුත් බාලදක්ෂයන් තිදෙනෙකුත් මෙවර චාරිකාවට සහභාගීවිය. මහරගමින් පාන්දර 5 හමාරට විතර හතර දෙනෙක් පිටත් වුණ අපිට පුවක්පිටියෙන් හා රත්නපුරයෙන් අනෙක් දෙදෙනා සම්බන්ධ විය. වැස්ස නම් නෑ. පට්ට හුළංලු. සබරගමුවෙ කැම්පස් එකත් වහලා හුළං නිසා එකෙක් කීහ. උදේ 9 හමාරට පසුව බෙලිහුල් ඔයෙන් බැසගත් අපි උදෙන්ම කා කඩයෙන් හාගලට පාර අසාගත්තෙමු. ඉදිරියෙන් වන පාසලක් තෙක් පයින් හෝ බසයෙන් ගොස්… කියා පාරක් කිව්වේය. ඔය ඉස්සරහින් යන්න තියෙන බස් එක 10.10 යනවා මුදලාලි කීවේය. බසයට නැගගත්තත් තවමත් උදේ 10 පමණක් වූ බැවිනුත් කන්ද පාමුලට ඇත්තේ කිමි 4ක් පමණක් වුණ නිසත් අවසානයේ පයින් යාමට එකග වුණි. පාරවල් දිගේ පයින් යන්න බෑ යකෝ කියා තම විරුද්ධත්වය මගේ උගත් මිත්‍රයන් දෙදෙනා කියා සිටියත් අපි ඒවා කනකට නොගත්තහ.

අපි පයින් බඩගාගෙන යන විට බස් රථය අපි පසු කර ගියහ. පාරේ හම්බවෙන හැමකෙග්ගෙන්ම හාගලට පාර ඇසීම අපි පටන් ගත්හ. තව දුරක් ගිය පසු භූමිතෙල් ගත්තේ නැති බව සිහි විය. පාරේ යන දෙතුන් දෙනෙක් කිව්වේ භූමිතෙල් බෙලිහුල්ඔය හන්දියේ හැර තිබෙන්නේ කඩ කිහිපයක පමණක් බවය. පහළ බැසීම කරදයක් බවත් භූමිතෙල් නැතහොත් වියළි දර ඕනෑ තරම් බැවින් එම විකල්වය ගත හැකි බව දක්ෂයෙක් පැවසීය. කෙසේ හෝ පොඩි කඩකින් භූමිතෙල් කාලක් ගැනීමට හැකිවිය. මේ ඉස්සරහින් තියෙන කන්ද මොකක්ද? නමක් නම් දන්නෙ නෑ. ඒකට යන්නෙ කොහොමද? එහෙම යන්න පාරක් නෑ. කොච්චර දුරද? මුදුනට කිමි 7ක් විතර තියෙනවා. උඩ තේ වත්තකට වැටෙනවා. හෝටන්තැන්නට යන්න පුළුවන්…. ආදි කතා මාත් එක්ක ගිය දක්ෂයා අසා ගත්තේය. භූමිතෙල් අරගත් අපි කදු දෙක සන්සන්දනය කළහ. හාගල අවිස්සාවෙල්ලේ බලනගලටත් වඩා කුඩා කන්දක් වුණ අතර අනෙක සිරීපාදය තරම් ගවේෂණාත්මක කන්දක් විය. හාගල මානා පදුරු වලින් පමණක් හෙබි නිරුවත් කන්දක් වූ අතර අනෙක පයිනස් ඇති හරිත වර්ණ කන්දක් විය. තීරණය අලුත් කන්දට යාමයි. මගදිගට හමුවන කඩවලින් භූමිතෙල් ගනිමින් හා තක්කාලි කමින් අපි අලුත් කන්ද ඇති දෙසට පිටත් විය. සෙලින්කෝ ප්‍රජෙක්ට් ලෙස හාගලට ඇති පාර නොදැක්කා සේ ගිය අපිට පාරෙ යන්න බෑ මේ කුඹුර මැද්දෙන් යන් ලෙස දක්ෂයා කිව්වද දෙසැරයක්ම ඔහුට ඉඩදී තිබූ බැවින් අපි මහපාරේ යන්නම තීරණය කළෙමු. පසුව කන්ද එක පැත්තකටත් අපි එකපැත්තටකත් යන බව තේරුණෙන් මහපාර පසෙක දමා අපි කුඹුරකට පල්ලම් බැස්සෙමු. කුඹුරේ අසන්නයේ වු දොළ පාරකින් නාගත් අපි කුඹුර පසු කර එහා පැත්තේ ගමට ගොඩ වුණි.

ඔන්න ඔය පොඩි කනත්ත ගාවින් උඩට අඩිපාරක් ඇති කීවේ ගැමියෙකි. අඩිපාර පටන් ගත්වනම ගෙඩි පිරි වෙරළු ගසකි. සියල්ලන්ට ඇතිවන්න ගෙඩි කැඩීමට නටන්නා ලැහැස්ති වූ නමුත් ගසේ සිටි වද බිදන කූඹි නිසා මා එය වැළැක්කුවෙමි. පාත අතුවලින් ඇති පමණ ගෙඩි කඩාගත් අපි පිටත් විය. මහකැලය පසු කර අපි අමාරුවෙන් ගොඩ වුණේ පයිනස් කැලයටයි. මහකැලයේ කටු පදුරු වලින් දුකට පත්ව සිටි අපිට යටි රෝපණයක් නැති පයිනස් කැලය පරනිම්මිත වසවර්තිය විය. නමුත් පැයක් යන්ට මත්තෙන් එය අවීචි මහණරකාදිය පමණක් විය. කාලකණ්ණි සුද්දන්ගේ වගාවක් වූ පයිනස් ගස් යට ඇති නොදිරන පත්‍ර හේතුවෙන් තබන අඩියක් අඩියක් පාසා ලිස්සන්න විය. අඩි 15ක් පමණ පහළට ලිස්සා වැටුණ දක්ෂයා නිසා කණ්ඩායමේම ධෛර්‍ය හීන විය. පෝලිමක් ගසා කොළ ඉවත් කරමින් අඩියෙන් අඩිය අපි ගමන් කළෙමු. කොළ වලට යටින් ඇති නිසරු පොළව පවා වීදුරු කටු තරම් කෘර විය. වරක් නැවෙතෙමින් නිදාගනිමින්ද තවත් වරක් පහළට ගල් විසි කර වැඩිම දුරක් යන ගල් දිහා බලමින්ද පයිනස් ගෙඩි වලින් ගහ ගනිමින්ද කල් යැවුවෝය. මන් නම් කියන්නෙ අපි තාමත් පරක්කු නෑ බහුතරයකගේ මුවේ වූයේ එයයි. පයිනස් කැලය ඉවර වන විට හවස 4.30 පමණ විය. හාගල කන්දේ වතුර ඇතැයි කියූ බැවින් අපි ලග වූයේ උගත් මිත්‍රයෙක් ගෙනා ආ ලීටර 4 වතුර බෝතලයක් හා බීම බෝතල් 2ක් පමණි. කන්දේ බෑවුම නිසා රෑවෙන්න මත්තෙන් වතුර හා ඉන්න හිටින්න තැනක් සොයා ගත යුතුය. උගත් මිත්‍රයන් දෙදෙනාව තබා අනෙක් හතර දෙනා ඒ සදහා පිටත් විය. හතර දෙනාම කන්ද මුදුනේ හමුවූයේ මුදුන හැර කිසිම තැන්නක් සොයා ගත නොහැකිවූ බැවිනි. ඇවිදගන්න බැරි තරම් වේගයෙන් ආ සුළං නිසා එය ඇතැර අපේ තීරණය හැකි තරම් තැන්නක් හමුවනකන් පල්ලම් බැසීමයි. එවිටත් හවස 5 හමාරත් අසන්න වූ බැවින් අපි ඉක්මනින් පල්ලම් බැස්සහ.

දැනටමත් හොදටම විජලනය වීම නිසාත් හෙම්බත් වී සිටි අපි පයිනස් කැලයේ ලිස්සමින් බසින විට තවත් හෙම්බත් විය. වරෙක් පය ලිස්සීම නිසා අඩි 10ක් පමණ වේගයෙන් පහළට ලිස්සා ආ මා අත තබා බේරා නොගන්න ඔළුව කුඩුපට්ටම් වන්නට තිබුණි. එයින් නොනැවතුණු මා තවත් අඩි 15ක් පමණ ලිස්සා වැටුණි. වේදනාකාරී වුවත් පයිනස් වල ලිස්සීම එදා විල්ශෙයාර් රක්ෂිතයේ කළාක් මෙන් විනෝද ජනක විය. මාත් ආසයි ලිස්සන්න කී වෙදා තිබූ පළවෙනි අඩියෙන්ම මා සිටි තැනට අඩි 20ක් පමණ ලිස්සා ආවේය. අපි ලිස්සනවා දැක අනෙකුන්ගේ ධෛර්‍ය තවත් හීන කළහ. අනේ තවත් යන්න බෑ බන් උගත් මිත්‍රයන් දෙදෙනාත් නටන්නත් තරයේ කියා සිටියෝය. වැටි වැටී හෝ වතුර බෝතලය අතේ ගෙන ඒම පිළිබදව අපි නටන්නාට ස්තූති විය යුතුය. දැන් හවස 6.30පමණ වුණ නිසාත් පල්ලම් බැසීමෙන් තැන්නක් සොයා ගැනීම භයානක නිසාත් පයිනස් ගස් බදාගෙන බෑවුමේ නිදා ගන්න තීරණය කළෙමු. තරමක් ලගින් ඇති ගස් කිහිපයක එක ගහකට දෙදෙනා වන පරිදි අපහසුවෙන් රාත්‍රි ආහාර ගෙන නිදන්න පටන් ගත්හ. ඈත කැලෑ ගිනි තබනවා දැක බයට පත් වීමත්, පෙම්වතියට GPS අගයන් කීමත් වැනි විනෝද ජනක අවස්ථා කිහිපයක් පසු විය. කදු මුදුනේ සීතල සමග හමා එන දැඩි හුළගත් බෑවුමේ කොන්ද තබා ගෙන සිරස් අතට නිදන්න වීමත් නිසා මට තනියම පල්ලම් බහින්න සිතුණේ වරක් හෝ දෙවරක් නොවේ. යන්න බැරි එවුන්ට බම්බුගහගන්න කියා බහින්න තරම් තරහක් සිතේ ඇතිවුණි. කූඩාරම් රහිතව මේ කල කදවුරුකරනය මට කවදාවත් අමතක නොවනු ඇත.

පාන්දර තෙක් නිදාගන්නවා යැයි කියන බොරුව කල අපි පාන්දරම පල්ලම් බැස්සෙමු. පයිනස් වවපු එවුන්ට හතර වරිගයටම බණිමින් දැඩි බෑවුමක් ඔස්සේ අපි දේශීය වනාන්තරයකට බැසීමට තීරණය කළෙමු. අනේ අපිට බෑ බන් ඔහෙ යන්න දුර්වලයන් කීවත් අපි දැඩි තීරණයකින් යුක්තව පල්ලම් බැස්සෙමු. මෙතෙක් වතුර උගුරු දෙක තුනක් පමණක් ලබා සිටි අපිට නිම්නයට ඇතුළත් වෙත්ම වතුර දක්නට ලැබුණේය. එයින් ප්‍රමෝදයට පත් අපි ඇති තරම් වතුර බී ගෙන ආ සියලු කෑම උයන්න විය. කිරි තේ, බිස්කට්, හකුරු, පුච්චපු අල සියල්ල කෑමෙන් පසු දක්ෂයා වෙරළු තම්බා මිරිස් සීනි දමා දැටත් කටට කෙළ උනන කෑමක් සැදීය. වෛද්‍ය උපදෙස් මත වෙදා හැර හැමකෙක්ම වෙරළු කා ප්‍රීතියෙන් ඇල පාර දිගේ ගමට පල්ලම් බැස්සහ. මේ ඇල අසල කොළ හා රතු පාටින් වූ ඇටඹ ලෙස අනුමාන කල කුඩා අඹ වර්ගයක්ද අපි කෑ නමුත් ඇඹුල් ගතිය නිසා අතැර දමන ලදී.

ගමට බැසගත් අපිට මුලින්ම වුවමනා වුණේ හොදට නා ගැනීමටයි. එයට පාන්තුඩාව ලෙස කුඹුරෙන් එහා පැත්තේ වූ අපි ආ බස් පාරේ වුණ තැනකට යන්න තීරණය කළෙමු. සෙලින්කෝ ප්‍රජෙක්ට් ඇති පාර අසලට පැමිණි අපි දවල් කැම සාදා ගත හැකි කඩයක් සොයන්නත් අනෙකුන් නාන්නත් කතා වීය. මාත් උගත් මිත්‍රයෙකුත් ආහාර සදහා පිටත් විය. උයන්න නම් ඉතින් වෙලා යනවා. පුතාලා දෙන්නට ඕනෙ නම් කෑම ටිකක් දෙන්න පුළුවන්… කඩේ වූ නැන්දා කෙනෙක් කීය. අනේ එපා කෑ අපි කඩයෙන් බනිස් හා විස්කෝතු ගෙන යද්දී එයට කෙසෙල් ගෙඩි 5ක් නොමිලයේ දීමට තරම් ඒ ගැමියන් හිතවත් විය. ගෙඩි 5ක් 6ට බෙදන්න බෑනෙ බන් කී අපි දෙදෙනා ගෙඩි 2ක් කා ඉතිරිය ගෙන ආවෝය. පානතුඩාවට යන පාරේ කතා කරමින් පල්ලම් බැසි අපිට කතාව නිසාම පාර සොයා ගන්නට නොහැකි විය. ගෙදරකින් පාර අහන්න ගිය අතර තුරේදි එහි වූ මැංගුස් තරම් වූ ගසක් මා හිත ගත්හ. එහි දම් පාටට කරාබු ගෙඩි තරම් ඉදුණු ගෙඩි විය. ගෙඩියක් ගෙන පෙර මා කර ඇති ලෙසට සුවද බැලුවෙමි. වස ගඩියකින් වන්නාක් තරම් සැර ගදක් නොවුයෙන් නියපොත්තෙන් පොඩ්ඩක් කඩා කෑවෙමි. දං ගෙඩියක් මෙන් පැණිරස ගතියෙන් යුක්ත වූ නිසා ගෙඩියක් කෑවෙමි. කා අවසානයේ කරාබු ගෙඩි මෙන් කට කාරන ගතියක් වූ විය. ඕවා කන්න එපා යකෝ. මොනවාද දන්නෙ නෑ… ලෙස උගත් මිත්‍රයා කීවත් මම තව ගෙඩියක් කෑවේමි. කට කාරන ගතිහ තරමක් වැඩි විය. එය අමතක කර අපි පානතුඩුවාවට පැමිණියහ. මා ගෙඩි කෑ ගස මෙන්ම ගසක් වූ බැවින් එහි ඡායාරූප දෙකතුනක් ගත්තෙමි. සීතල නිසා ස්නානයට වැඩි වෙලාවක් නොවීය. නැවත බෙලිහුල්ඔය හන්දියට බැස කොත්තු හා බත් කා කුස පුරවා ගෙන ගෙදර ආවෝය.

මේ කතාව ලියන්න හේතු වූ කාරණාව පැමිණෙන්නේ දැන්ය. ගෙදර පැමිණි පසු සාමාන්‍ය විඩාව හැර කිසිදු අපහසුවක් මට නොවීය. ආපු ගමන් නා කියාගෙන නිදාගත්තෙමි. උදේ පාන්දර 4 පමණ ඇග කසන්න විය. මදුරුවන් නිසා වෙන්න ඇති සිතා නිදාගත්තත් නින්දු නොගියේය. උදේ නැගිටින විට එක් ඇසක් අසල ඉදිමී තිබුණි. අසාත්මිකතාවයක රෝග ලක්ෂණ වූයෙන් මම ප්‍රථමයෙන් කළේ නියපොතු ටික කපා දැමීමයි. ආච්චිගේ උපදෙස් අනුව පිරිටන් පෙත්තක් බිව්වෙමු. එය අමතක කර මම දවස් 2 3ක් වැඩට ගියෙමි. තමුත් මෙහි අඩුවක් නොවන බැවින් වෛද්‍යවරයෙක්ගෙන් බේත් ගත්තෙමි. මොනාද කෑවෙ ඔහු කෙළින්ම අහපු ප්‍රශ්නයයි. මුකුත් නෑ යි මම කීවේ චාරිකාවේ කැ ගෙඩි ගැන උනන්දුවක් නොකරයි. ඔහු දුන් බෙහෙත් වලට දිනයක් ඇතුළත අඩුවක් විය. නමුත් අනිත් දවසේ කැසිල්ල හොදටම වැඩි විය. දවස් 7ක් වන විටත් කැසීම නිසා හොදට නින්දක් නැති නිසා අම්මා සමග රෝහලට ගියෙමි. මේක මොකක් හරි අසාත්මිකතාවතක්; ලේ පරීක්ෂණයක් කරන්න ඕනෙ; බේතක් දීලා බලමු; නවත්තන්න වේවි; වෛද්‍යවරිය කිව්වේ එහෙමයි. ඉරිදා ඇති වැඩ කන්දරාව සිහිපත් කර මා රෝහලෙන් බලෙන්ම එළියට පැමැණියේ තවත් බෙහෙත් ගොන්නක් රැගෙනය. ආ විගස මා ගත් ඡායාරූප මූණුපොතේ ගස්වැල් ගැන කතා කරන සමූහකට දැම්මෙමු. ඕක් ගෙඩි වෙන්න ඇති ලෙස ඇරඹි එයින් මෙය බදුල්ල ලෙස අවසානයේ තීරණය විය. බදුල්ල කියන්නෙ හලාහල විසක්. මහ බදුල්ල, කහ බදුල්ල හා කබර බදුල්ල ලෙස වර්ග 3ක් ලංකාවේ ඇත. මෙහි කබර බදුල්ල ගහක් යටින් ගියත් දෙබරුන් ඇන්නා සේ වන මාස ගණනක් බෙහෙත් කරන්න වේ. වහාම බෙහෙත් කරන්න. දැනටමත් පරක්කු වැඩියි. එදා මට සිංහල වෙදකම ඉගෙන ගන්න අයියා කෙනෙක් තම ගුරුදේවයන්ගෙන් මෙයට බේතක් කීවේය. මස් මාළු මුකුත් කන්න එපා. කූර තම්පලා ඉස්ම එළගිතෙලෙන් දියකරලා ඇගේම ගාන්න. දැන් විෂ තියෙන්නෙ බඩේ නෙමේ. හමේ. එය සරල වෙදකමක් විය. ඇග පුරාම එළගිතෙල් ගල්වා අප්පිරියාවෙන් රැය පහන් කළේ අධික කැසිල්ල මධ්‍යයේය. නමුත් උදේම ස්නානය කල පසු කැසිල්ල බොහොමයක් හොද වී තිබුණ. සිංහල වෙදකමේ විස්මය මට දැනුණ අවස්ථාවකි. එකෙකින් විෂ හමෙන් අදින විට අනෙකෙන් එය නැවත හමට නොයා තබා ගනී. එළගිතෙල් තේරීම කෙසේ වෙතත් කෙළක් ගස් අතරින් කූරතම්පලා තෝරාගනෑම සිංහල වෙදකමේ විශිෂ්ටත්වය කියා පායි. කෙසේ හෝ මේ ලිපිය ලියන අද දිනට සති 2ක් වන මුත් තවමත් රාත්‍රී කාලය ගවෙන්නේ කසමින්ය.

ප.ලි – බදුල්ල ලෙසම හොඩල ලෙස වැල්දොඩම් වලට සමාන පැණි රස වස වර්ගයකුත් ලංකාවේ ඇත. තව මොනා තියෙනවාද දන්නෙ නෑ.

8 Comments (+add yours?)

  1. dazunj
    Aug 09, 2014 @ 19:28:31

    බොහෝමයක් දෙනා කට නිසා නසිති, කට පරිස්සම් කිරීම ඒ නිසා වඩාත් වැදගත් වන බව කදිමට කියා පාන්නා වූ අත්දැකීමකි. ඉක්මනටම කැසිල්ල සුව වේවා…

    Reply

  2. Duleep Dissanayaka
    Aug 10, 2014 @ 12:44:16

    mekata images tikakuth dama num hodai.

    Reply

  3. Udara S.S Liyanage
    Aug 10, 2014 @ 14:05:08

    උබ මහරගමින් හරියටම 5ට එනව කියලා නේද මට කිව්වේ? කහලා මදි උබව. අපි කන්ද බහින්න පටන් ගන්නකොට 6.10යි.

    Reply

  4. තිස්ස දොඩන්ගොඩ
    Aug 10, 2014 @ 16:22:50

    බ්ලොග් ලියලමද මන්ද දැන් සිරාවට ලියනව අසුරය
    පරිස්සම ගැන ටිකක් වැඩිපුර හිතනවනම් හොඳයි නේද?
    රූටලා යන වෙලාවක ඔයිට වඩා කරදරයක් හෙම වුණෝතින් දෙමව්පියන් විස්සෝප වේවි
    අර කිව්වත් වගේ පින්තූර ටිකක් දමමු
    සුමාන ගානක් තියනව කියන්නේ හැබැයි සෑහෙන අසාත්මික තාවයක්
    හොඳ වුණාම ඉස්පයිඩර් මෑන්ට වගේ මොකක් හරි බලයක් ලැබුණොත් ඒ වාගෙද නේද?😉

    Reply

  5. බණ්ඩා
    Aug 11, 2014 @ 08:10:11

    උඹටත් කට තියාගෙන ඉන්න බැරි හැටි.

    මාව දාල ගියාට තොපිට හොඳ වැඩේ… ඊළග ගමන යන කල්ම කහපිය!!!

    Reply

    • චින්තක
      Aug 18, 2014 @ 11:57:29

      ඊලග ගමනත් ඔහේව දාල යනවා හරිද බන්ඩෝ……

      Reply

  6. බාස්
    Aug 18, 2014 @ 00:02:01

    හතිලුවයි! “බණ්ඩා” අනුමත කරමි, 😛

    Reply

  7. බාස්
    Aug 18, 2014 @ 00:05:21

    හත්තිලුවයි ! බණ්ඩාගේ ප්‍රකාශය මා ස්ථිර කරමි.😛

    Reply

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: