කෙළ වුන් මටමමය.

ඉස්සර නම් හොඳය.
ගෙදර කටු මැටිය, බිමට ගොම මැටිය, වහලය පොල් අතුය.
හුණු ටිකක් ගාන්නත් රජයෙන් ඉඩක් නැත.
දැන්නම් එහෙම නැත.
අත්තිවාරම කළුගල්ය.
බිත්ති ගඩොල්ය.
බිමට කොන්ක්‍රීට් දමා ටයිල් කල යුතුය.
වහලයට විතරක් පතම පත වියදම්ය.
තොපිට නම් ආතල්ය.
කෙළ වුණේ මේ මටය.

ඉස්සර නම් හොඳය.
ගමන් ගියේ පයින්ය, බිමන් ගියේ ලොකු උන්ය.
කරත්තෙන් බඩු ඇද්දා, අනිත් උන් පයින් ඇද්දා.
දැන්නම් එහෙම නැත.
එකිනෙකා පරයන්න, රථ ගන්න පොර කන්න.
අපේ සල්ලි කුට්ටි පිටින්, පිටරටට පටවන්න.
රක්ෂණද වාරිකද ඒ මදිවට දඩ කන්න.
ඒක අරගෙනත් පාරෙ, තැක් ගැහි ගැහි ඉන්න.
තොපිට නම් ආතල්ය.
කෙළ වුණේ මේ මටය.

ඉස්සර නම් හොඳය.
තාත්තාගේ රස්සාව නොකොළොත් ඌ නොට්ටීය.
අමුතුවෙන් ඉගෙන ගන්නට, ඔළුවට බරක් නැත.
දැන්නම් එහෙම නැත.
තාත්තාට වඩා තොට යා හැකිය ඉහළටම.
මොන්ටිසෝරි නොගියොත් පොඩි එකා කොන් වෙති.
එකේ සිටි දහතුනට උන් යතිය පෙළ ගැහි.
එතනින් ඉවර නැත. උපාධිය ගත යුතුය.
පියාගේ රස්සාව නොවන නව රස්සාව
ඉගෙන ගන්නට වෙනවානේ, අනේ දැන් මුල සිටම.
පශ්චාත් උපාධියක් ගත්තේ නැත්නම් තොට
හැමදාම එකතැනම වෙනවානේ කඹුරන්ට.
තොපිට නම් ආතල්ය.
කෙළ වුණේ මේ මටය.

ඉස්සර නම් හොඳය.
එහෙන් මෙහෙට යයි. මෙහෙන් එහෙට යයි.
දෙපැත්තෙම තීන්දුනම් එහෙන් මෙහෙට එයි.
පරම්පරාවේ ඇඳුනුයි රත්තරන් වලින් ආභරණයි.
පෝරුවක් ගැහුවෙත් එහෙමත් එකෙක් මයි.
එන අයට කන්නට, කාලා රා ටිකක් බොන්නට.
ගමේ උන්ම එයි උදව් දෙන්නට.
දැන්නම් එහෙම නැත.
පෙර ශූට් එකේ සිට පසුව යන පැනිහඳට,
වියදම් එමට වෙයි බෑ උහුල ගන්නටම.
ගෙදර ඉඩ මදියි දෙතුන් සීය දෙනෙකුට.
පිඟානක් දෙතුන් දාහක්ය පිට තැනක පොඩි තැනක.
ගැහැනියගේ හොදම දින,
මාර්කටින් කතාවට අහු වෙලා ඔක්කොම.
අලුතින්ම ඇඳුනුත් රන් රිදී අභරණත්
හැඩ වැඩ වුණාමත් වියදම් තමා එමටත්.
තොපිට නම් ආතල්ය.
කෙළ වුණේ මේ මටය.

දැන් උනත් නරක නැත.
මළ ගෙයක් ගන්නේ, ඌ හිටපු ගෙදරනේ.
ගමේ උන් විත් දවස් හත අදීන්නේ.
පෙට්ටියක් ගන්නට, සොහොනට ගෙවන්නට
එන උන්ට කන්නට, හත් දවසෙ දානෙ දෙන්නට
කොහොම හරි ගැටයක්, දැනුත් පුළුවන් ගහල ගන්නට.
ඉස්සරහට එහෙම නැත.
මගේ මරණයට කරන්නට
යන මගේ දරුවන්ට,
මං හදපු ගෙදරත්, උන්ට පොෂ් මදි වෙතී.
මාව උස්සන් හන්දියට උන් යතිය පෙල සැදී.
හන්දියේ හොදම තැනේ
හොදම පෙට්ටියෙ මගේ
සිරුර තැන්පත් කරපිනේ.
වියදම් කරපන් තොපේ සේසතම ගෙන අතේ.
මට නම් ආතල්ය.
කෙළ වුණේ තොපිටමය.

ප.ලි – අළුත් අලුත් දේ කරන ජාතිය ලොව නොනගී. තව කරපිය තව කරපිය.

Advertisements

මා දුටු කඨින පෙරහර

දීපංකර බුදුන් කල
රිද්දි බිසව් හත් දෙනෙකි.
උස්සන්ගොඩද? කූරගලද? කෙසේ හෝ
ඔවුන් කපු වැව්වෝය, නෙළුවේාය,
කපු කැටුවෝය, විව්වෝය.
මුල්ම කඨින සිවුර මැසුවෝය, පිදුවෝය.
කල්ප ගාණක් ගත වුණි.
මහා භද්‍ර කල්පය වුණි.
ගෝතම බුදුන් පිරිනිවණින්
අවුරුදු දෙදෙහස් පන්සීයයක් ඉක්මුණි.
අදත් සිරිත පවතී.
කපු වවන්නේ තියා දකින්නවත් නැත.
කඩෙන් ගන්නා සිවුරක් ගෙදරක තබාගෙන,
දළදා පෙරහරක් ලෙසටම හිතාගෙන,
එකෙක් පරයා තව එකෙකුට නොදෙවෙනිව,
ඇත් අස් රිය පාබල පෙරට ගෙන,
යකඩ කටින් පිරිතක් දමාගෙන,
ඇහැරවන් ඉන්න මිනිසුන් නිවාඩුවේ නිදාගෙන,
අන්තිම හරියෙ පන්සලට කඩාගෙන බිදගෙන,
ගොස් පුදයි කඨින සිවුරක් පන්සලට.
නිධාන කතාවක් නොදත් මිනිසුන්
ඇහුවොත් කියාවි..
මේ අපේ සංස්කෘතිය බොලව්.

ප.ලි – අපි නොදන්න සංස්කෘතිය. අවුරුදු 5කට කලින් මල් පෙරහරක් පමණක් ගිය, දැන් චතුරංගනී සේනාවම එක් කරගෙන දුක්විදින.

ජාතිවාදියා

සොයුරිය, ඔබ ලස්සනයි,

ගීතිකා ගයන කටහඩ වටින්නේ කෝල්මුර ගයන්ටය.
පියානෝව හසුරුවන ඇගිලි වලට උඩැක්කියක් පැලිය හැක.
කකුල් තබන තාලය එදා මඩු නටපු බව කියයි.
කොණ්ඩයේ මැදින් ඉර හෙලේ මනාලි මතක් කරයි.
ඔබේ අක් බඹරු එරන්දති බිසව් පරදවයි

අනේ සොයුරිය,

මඳුරුවෙක්වත් මරපු නැති ඔයාලා
අද කුකුල්ලු පුච්චන් කන හැටි.
වයින් වීදුරුව මතක් කළේ නැද්ද
ලේ බිබී තිරිවානා කන එවුන් දිහා
අපි බලන් හිටපු හැටි?

අම්මාපල්ල! ඇයි කියන්නෙ නැත්තෙ,

අපි සිද්ධ පත්තිනි මෑණියො වදින්ට මඩු ගියපු විදි.
කතරගම දෙවියො වදින්න මීගමුත් ගිය විදි.
නත්තලට කලින් අවුරුදු කාපු හැටි.
ඒවානම් කොච්චර කිව්වත් මදි.

පරන්ගි මරන්න අපි මුල්ලේරියාවට ගියා මතකද?

කොළඹ කොටුවම අපි වටකළා මතකද?
පන්සල් වල ගල් ගල්කිස්සසට එනකොට බේරගන්ට ඒවා වෙනස් කරපු හැටි මතකද?
උඩ විසික්කර බිළිඳුන්ට කඩු අල්ලනකොට නම් වෙනස් කරපු හැටි මතකද?
එහෙමත් බැරි කොට ඔයාලා ආගම වෙනස් කළා මතකද?
තඹ පාට තුප්පහි හමක් එන්න හේතුව මතක නැද්ද?
කැප්පෙටිපොලලෑ පවුල එක්ක ඔයාලෑ මොළ හේදුව නිසා ඒවා අමතකද?

එහෙම වෙනස් වුණ ඔහේලෑ කට්ටියක්,

ඇයි අර මහාවංසෙන් බොරු ගහන්නෙ.
ධාතුසේන කාලෙට නෑයො වෙනවා කියන්නෙ.
කොහොමද එන්ගලන්තෙ නටබුන් මෙහෙන් මතුවුණේ?
අපේ එවුන් ඇයි ඔයාලෑ කරගන්ට හදන්නෙ?

ඉතින් සොයුරිය,

සර්ව ආගමික කතා ඔයාලා කියනකොට,
ඒවා ඉවරයි අපි ඔක්කොම එකයි කියනකොට,
මේවා කියන අපිට ජාතිවාදියො කියන කොට,
වාසගම එකක් වුණත් ගන්න බෑ නේද යකඩදෝළියටවත්.

ඒත් සොයුරිය ඔබට සන්තානම් මෑණියන්ගෙ පිහිටයි!

ප.ලි – ඔයාත් මිහිරියි. මාත් මිහිරියි. දෙන්නගෙ අච්චාරුව අමිහිරියි.

අවුරුද්ද ගැන නොදන්න දේවල්

අරිසෙන් අහුබුදු සූරින්ට අනුව……..

අවුරුදු නම් විශේෂ දවසයි. සමකයට ඉර මුදුන් වන්නෙ මාර්තු 21 වන දිනයි. සමකයට අංසක 23 1/2ක් උතුරින් වූ කටක නැවැත්මට හෙවත් කර්කට නිවර්තනයට ඉර මුදුන් වන්නෙ ජුනි 21වැනිදාය. මේ ගමනට දින 92ක් වැයවේ. ලංකාව පිහිටා ඇත්තෙ උතුරු අංසක 5ත් 10ත් අතරේය. ඉපැරණි රජ දහනක් වූ කොග්ගලැ, වළස්ගල ඇත්තෙ හරියටම අංසක 6ක් සලකුණු වන තන්හියැ. (වා+අළ+අස්+ගල වළස්ගල වේ. වා නම් අවුරුද්දයි. වස්>වහ>වා වෙයි. අළ නම් ඉදිරිපත් කල යනුයි. අස් නම් අංසකයයි. ) එවිට අංසක 6ක් යෑමට ගතවන කාලය දින 23.48ක් ගනී. මාර්තු 21 සිට දින 23.48 ක් ගිය කල අප්රේල් 13 වැනි දින සවසයි. අවුරුදු උදාව ලෙස සිංහලයන් සලකන්නෙ මේ වෙසෙසි දවසයි.

හෙළ රැස එළු රැස වෙයි. සකු බසින් මේෂ රාශිය වන්නෙ එයයි. නිමි රැස මීන රාශිය වේ. අවුරුද්ද නිම වී හෙල රැසට එන දිනය අවුරුදු වේ. භාග්‍යයෙන් අග තැන් ගන්න මාසය බක් මස නම්වේ.

හැදුණු ලොව මුල්ම රජු මනු රජ අබිසෙස් ලබන්නෙ හෙළ අවුරුදු දිනකය. ඒ කි.පු 28200 වැන්නේය. අපේ පැරණි පොත පතේ එන නකත් කෙළි නමින් හැදින්වෙන්නෙ අවුරුදු උලෙළම විය හැකිය. සිංහළ අවුරුද්ද සිංහළ-හින්දු අවුරුද්දක් බවට පත් කැරුණේ 1885 මාර්තු 17 වන දින නිකුත් කැරුණු රජයේ ගැසට් පතිනි. එසේ කැරුණේ පොන්නම්බලම් රාමනාදන් වැනි දෙමල නායකයන් සැනසිම පිණිස උපායක් ලෙසිනි. එය සිංහළ-දෙමල අවුරුද්ද ලෙස නිල කැරුණ් 1984 දී ජේ.ආර් ජයවර්ධන රජය විසිනි.

ප.ලි – අරිසෙන් අහුබුදු ශුරීන්ගේ ‘හෙළ අවුරුදු වග’ නම් කෘතියෙ පරිදි මා විසින් කපා කොටා මෙසේ සකසා ලියන ලදී.

%d bloggers like this: