මිය යන රටක සිට

දීර්ඝ ලිපියක් ලියන්නේ හිතේ ඇති තරහ හා කලකීරීමට මැඩ පවත්වා ගැනීමටයි. මෙයට තර්ක විතර්ක බලාපොරොත්තු නොවේ.

මා වෙන රටක වෙන ජාතියක සිටියේ නම් මෙතෙක් දුක් නොවනු ඇත. මා දුක්වන්නේ රට වැසියා නොහොබිනා දේවල් කරන නිසාවත් ඔවුන් නිකරුණේ පව් සිද්ධ කරන නිසාවත් නොවේ. මේ සියල්ලම පිටරුටියන්ගේ උවමනාවට ඔවුන්ගේ බත බුලත සරු කිරීමට අපි කරනා කත් ඇදීම නිසාවෙනි. තමන්ගෙ සල්ලි නම් අවැඩය සිදුවන්නේත් තමන්ට නම් අනිත් එවුන්ට ඇති අමාරුව කුමක්දැයි දැන් දැන් නිරන්තරයෙන් අසන්නට ලැබෙන්නකි. සියලු පව් වැඩ, තර්ක ඉදිරිපත් කර ඒවා හොද වැඩ හා කල යුතු වැඩ කිරීම, ඒවා සංස්කෘතියේ අංගයක් කිරීම දැන් සිරිතක්ව සිටී. මේවායින් ජාතියක් ලෙස අපි සදාචාරයක් නැති වුන් ලෙස පහතට වැටෙන අතර ඒවා කිරීමට පිටරටට සල්ලි යවන බැවින් ආර්ථික අතින්ද අපි පහළට වැටෙනු ඇත.

ස්ප්‍රයිස් ප්‍රපෝසල් එකක් දැක සියල්ල එහි හොද නරක ගැන කතිකාවතක් පටන් ගෙන ඇත. උන් දෙන්නට හොදයි නම් අපිට මොකද යැයි කීමට හැක. සිතිය හැක. නමුත් අනාගතයේ එය ව්‍සංගතයක් මෙන් හැම තැනම පැතිරී අති දුෂ්කර පෙදෙස්වලට ඔය විෂබීජය යා හැකිය. නොයෙක් ව්‍යාපාරිකයින්, වැඩසටහන් අධ්‍යක්ෂකයන්, නැටුම් කණ්ඩායම් මෙයින් හොදට හම්බකරනවා ඇත. මේවා සංස්කෘතියට එක් කරන්නට වැඩිම දායකත්වය දෙන්නේ ඔවුන්ය. පැකේජ් එකට ප්‍රී ශූට් එක නිකන් දෙන්නේත්, තැන්කියු කාර්ඩ් නිකන් දෙන්නේත් මේවා සමාජ ගත කර එවා සමාජයේ අවශ්‍යතාවයක් කිරීමටයි. අද සමාජයට විහිළුවක් වන මෙවැනි දේවල් හෙට පරපුරට අනිවාර්‍ය දේවල් වන බව කාටවත් තේරෙන්නේ නැත.

ලංකාවේ පරිපාලන කේෂත්‍රයට පුහුණු කාලය තුළ මත්පැන් පානයට, රාත්‍රී සමාජ ශාලාවලට යාමට පුරුදු කරන්නේ ඇයි දැයි මට ප්‍රශ්නයකි. රජයේ උසස් නිලධාරීන්ද ඒවා වැරදි ලෙස සලකන්නේ නැත්නම් වත්මනේ මත්පැන් පානය, දුම්වැටි බීම සාමාන්‍ය දෙයක් වුණා මෙන් අනාගතයේ රාත්‍රී සමාජ ශාලාවලට යාමත් සාමාන්‍ය දෙයක් වනු ඇත. දැනටමත් එය සාමාන්‍ය දෙයක් දැයි මම නොදනිමි. කාන්තාවක් මත්පැන් බොන එක දැනටත් සමාජයේ පිළිකුල් කරයි. මා දන්නා තරමින් මා විෂ්‍ය විද්‍යාලයේ සිටි කාලයේ කෙල්ලන් මත්පැන් ගත්තේ නැත. දෙතුන් දෙනෙක් අප්‍රසද්ධියේ ගත්තා විය හැක. නමුත් දැන් ඔවුන්ගෙන මත්පැන් නොබොන අය ඉන්නවාදැයි මා නොදනී. තම දරුවන්ට මත්පැන් දී සමාජ ශාලාවලට යන පිටරැටියන් මෙන් අනාගතයේ අප මව්වරුත් කරනවා ඇත. මෙතරම් කෙටි කාලයක් තුළ වූ වෙනස්කම් දරා ගත නොහැකි තරම්ය.

මේ පරිගණකයට ඇබ්බැහි වූ මා වුණත් එහි එක්තරා කොටස් කාරයෙකි. නැවත කියන්නේ අපිට මූලික අවශ්‍යතාවයන් අමතක වී ඇති අතර නව අවශ්‍යතාවයන් අපට හදුන්වා දෙමින් තිබේ. අපිව සදාචාරාත්මක් අතින්ද ආර්ථක අතින්ද පහළට දැමීමට සියලු කටයුතු සිදුවේ.

ප.ලි – අනවශ්‍ය උවමනා සමාජගත කිරීමට මූලින්ම දායකත්වය දක්වන පිරිසට සාප කරමි. පසුගාමීන්ට සාප නොකරන්නේ මමත් ඔවුන් අතර වන බැවිනි.

 

The සම්මුඛ පරීක්ෂණය

සම්මුඛ පරීක්ෂණ නම් ඉතින් අපි වගේ කට්ටියට හැමදාමනෙ. ඔය අතරෙ පත්තරේකින් ආවා කියහන්කො මාත් එක්ක කතා කරන්න. උන්දැ එක්ක කතා කරපු එක මං ලියාගත්ත විදිහ මේ.

මා = මාධ්‍යවේදියා;
ම = මම;

මා – අද මාත් එක්ක කතා කරන්න ඇවිල්ලා ඉන්නෙ ලංකාවෙ ලොකු සමාගමක ජේෂ්ඨ මෘදුකාංග ඉන්ජිනේරුවෙක්. ආයුබෝවන් දිනුක.
ම – ආයිබෝවන්!
මා – සම්පූර්ණ නම් කිව්වනම්.
ම – රාජපක්ෂ පතිරගේ දොන් දිනුක තිලංග පෙරේරා.
මා – දිග වැඩියි කියලා හිතෙන්නෙ නැද්ද?
ම – අම්මා දාපු නමනෙ. වාසගම දාපු එකානම් මට තාම හම්බවුණේ නෑ. අපෙ තාත්තගෙ තාත්තටත් ඒක තිබ්බා.
මා – දිනුක ඉපදුණේ කොහෙද?
ම – ඉස්පිරිතාලෙ.
මා – නෑ මං ඇහුවෙ ඉස්පිරිතාලෙ කොහෙද කියලා.
ම – ශ්‍රී ජයවර්ධන පුර කෝට්ටෙ නව රෝහලේදි
මා – ඒ කියන්නෙ දිනුකගෙ ගම කෝට්ටෙ?
ම – නෑ මහරගම. මහරගම තියෙන්නෙ පිළිකා රෝහල විතරයිනෙ.
මා – මේ දවස් වල මොකද කරන්නෙ?
ම – Angular වලින් ව්‍යාපෘතියක් කරනවා. තව මාස 3, 4කින් ඔයාලාට බලා ගන්න පුළුවන් වේවි. ඒ මදිවට පශ්චාත් උපාධියක් කරනවා. ඒක නම් අවුරුදු ගානකින්වත් මට බලාගන්න බැරි වෙයි වගේ.
මා – දැන් PHP කරන්නෙ නැද්ද?
ම – නෑ. මං ටික කාලෙකට PHP වලින් ඈත් වෙලා Angular වලට බැස්සා. අවස්ථාවක් ලැබුණොත් ආයෙ PHP වලට බහිනවා. ඒත් දැන් අපිට කවුරුත් ඒවාට කතා කරන්නෙ නෑ. ඒවා කරන්න ගොඩක් අය ඉන්නවානෙ. ECTA ආවම කරන්නම වෙන එකක් නෑ.
මා – කොහොමද මේ කේෂේත්‍රයට සම්බන්ධ වුණේ.
ම – උපාධියක් කරලා තමා ආවේ. දැන් හිතෙනවා උසස්පෙල කලෙත් අපරාදෙ කියලා.
මා – ලැබෙන හැම ව්‍යාපෘතියක්ම ඔබ භාර ගන්නවාද?
ම – පිස්සු හැදෙයි. හොදට හිතලා බලලා තමා. හොදයි කියලා හිතෙන ව්‍යාපෘති බාරගන්නවා.
මා – විවේක කාලෙදි මොකද කරන්නෙ.
ම – අපිට ඉතින් විවේක කාලයක් නැති තරම්. ඔෆිස් වෙලාවෙ facebook හරි youtube හරි ගියොත් තමා. ගෙදර එන්නෙ නිදාගන්න බලාගෙන.
මා – දිනුක මොනාද වැඩිය කන්න කැමති?
ම – සයිවර් කෑම වලට තමා. ඉදලා හිටලා වඩයක් ගෙඩියක් කාලා පේලේන්ටියක් බීලා එනවා. ඉස්සරහට නම් ECTA ආවාම සයිවර්ම තමා කන්න වෙන්නෙ.
මා – ජනප්‍රිය වෙන්න ආස නැද්ද?
ම – අපෝ නෑ. තව වැඩ ටිකක් වැඩි වෙලා තියෙන නිදහසත් නැතිවෙන පොටක් ඕක. මේ ඉන්න විදිහ හොදා.
මා – ඉතින් මොනාද ඉස්සරහට කරන්න හිතන් ඉන්නෙ? මොනවද බලාපොරොත්තු?
ම – මොනා කරන්නද මන්දා අප්පා. හරි අවිනිශ්චිතයි. මේ කේෂේත්‍රයෙන් අයින් වෙලා වෙන මොනා හරි කරන්න තිබ්බා නම් හොදයි. ECTA ආවොත් මොනා වේවිද දන්නෙ නෑ.
මා – අලුතෙන් කේෂේත්‍රයට එන එයට කියන්න තියෙන්නෙ මොකක්ද?
ම – තමන්ට තියෙන හැකියාව තේරුම්ගන්න. කුලීවැඩ, වඩුවැඩ,  මේසන් බාස්ලටත් අද හොදට ගෙවනවා. ගෙදරටම වෙලා මොනා හරි කරන්න පුළුවන්නම් හොදයි. මං කියන්නේ freelance වගේ ඒවා නෙමේ. කඩදාසි උර අලවනවා, හතු වවනවා වගේ ස්වයං රැකියාවක් කරන්න පුළුවන්නම් හොදයි.
මා – අන්තිමට මොනාද රසිකයන්ට කියන්න තියෙන්නෙ.
ම – ECTA/CIPA එපා කියලා තමා.

ප.ලි –

කැලෑ මල් පිපෙයි සුවඳ දිදී තුරු වදුලේ වනන්තරේ
අමා ලොල් බමර පිරිස ඇදේ මලින් මලට හිමින් සැරේ
සිනා ‍රැල් නැගේ ගිගිරි නදින රේණු සැලී නිරන්තරේ
සදා කල් අඞා වැළපීමයි කැලෑ මලේ කතන්දරේ

සඳක් ලදිමි

ඇය සඳට උපමා කලෙමි.
මගේ සඳ ගැන වර්ණනා කලෙමි, කවි ලිව්වෙමි
සදේ ලප සැගවුවෙමි, එළිය පමණක් දුටුවෙමි.
පුරා හදක් පැතූ මට ලැබුනේ අමාවකක් පමනි.
මා හිත හදා ගත්තෙමි. දුක් වුනෙමි.

හිරු, සදු කැරකෙමින් දින ගෙවුනි.
තාරුකා ගැලපී දිනක් ලැබුනි.
මගේ ලෝකෙටත් සඳක් උදාවිය.
අලුත් සඳක් මා අසල විය.

ඔයා හරි හුරතල්… කැමතිද මගෙ හාවා වෙන්න…

කලින් උපමා කල සඳ මගේ නෙත් අසල විය.
උපමාව රූපයකයක් වී ඇත.

මන් හිතුවට වඩා සඳ ලස්සනයි… මාත් කැමතියි…

මම පුදුම වෙමි. සිහිනයක් යැයි කොනිත්තා ගත්තෙමි.
තාමත් ඇය මා අසලයි. මා පුදුම වෙමි.

ඇත්තටම! මට හරි පුදුමයි. හීනයක් වගේ..

මගේ සිතුවිලි ඇගේ වචන විය.

ප.ලි – පුරා හද ඇති රැයක් ලෙස දැනෙයි ජීවිතේ…

ඉරිදාට…

අද දවසත් පුළුවන් ඉක්මනට ගෙවිලා යාවි.
ඇයි මං ඉරිදට මෙච්චර ආදරේ
සතියෙ දවස් පහට අච්චර අකමැති?
කොයි දවසටත් පැය 60යි. හෝරා 24.
ඒත් මට ඒක තේරෙන්නෙ නැති හැටි.
මංම මවාගත්ත ලෝකයේ
සතියෙ දවස් 5 මමම අකමැති වෙලා.
ඉරිදට විතරක් කැමති වෙලා.
කොච්චර වැඩ තිබ්බත්
ඉරිදා තියෙන නිහඩ බවට තනිකමට
මන් හරිම ආසයි.
මං කැමති හින්දම ඉරිදා මාව දාලා යනවා.
සඳුදා අඟහරුවාදා මගෙ වටේ කරකැවෙනවා.
ඉරිදට අකමැති අයත් ඇති.
හුගක් අය වගේ,  මං තාම බලන් ඉන්නෙ සිකුරාදා එනකන්.

.ලිඇවිල්ලා ඒකත් ඉවර වෙනකන්.

තවත් පිටුවක්…

කොහෙම පටන් ගන්නද අවසානයක් මෙහෙම ලියන්න.
කොහොඹ ගහ යට අපේ කන්තෝරුවෙ කරපු දේවල් දෙයියනේ.
මුල මතක නැති වන තරමට අග හරිය මාර ජොලි.
උඹෙන් ඉගෙන ගත් දේ බෙහෙමයි.
අපි මැච් ගැහුවා, පිරිත් ඇහුවා, ට්‍රිප් ගියා කොච්චර සතුටුද?
ඒවායෙ වුන අවාසනාවන්ත සිද්ධි වලදීද්
අපෙ පිටිපස්සෙන් හෙවනැල්ල වගේ හිටිය වුන් දාල එන්ට වුනා.
මේකෙ ලිපි බලලාත් තෝ පල යන්න කියන්නෙ නැතිව
දිගටම ලියපන් කිව්ව ඒ මනු+ස්+සයාවත් තනිකරලා ආවා වගේ හිතෙනවා.
නෙත්ලෝල, කන්ලෝල, මනලෝල හැම ලෝලයකම අය
දාල එන එක ඉතින් ප්‍රිය විප්පයෝගම තමා.
ආයෙ ඉතින් නාවල පාරෙ කරක් ගහන්ට,
කොට්ටං ගහ යට බයිලා ගහන්ට,
තිත්ත මල් පේර කන්ට, කොට්ටම්බයක් තලන් කන්ට
ඔරුවෙ තණකොල අරං යන වුන් බලන්ට…
මෙලෝ දෙයක් නෑනෙ.
එනකොටත් ආයෙත් හැරිලා බැලුවෙ
තවත් පාළුවට යන අපේ මුල්ල දිහා
මම නම් ඉතින් එලියට බැහැලා ආවා.
වරදක් වුනානම් සමා වෙයන්.
උඹලාට ජය!

ප.ලි – දුකයි තමා. දුක්වෙන්න නම් හේතුද නැත්තෙ.

අවසන් ලියුම

______________,
______________,
___________ පාර,
______________.
20__/__/__.

_______මෙනවිය,
_____________,
__________ පාර,
_____________.

හිතවත් මෙනවිය,

ඔබට කලින් දැනුම් දී තිබූ පරිදි 20__/__/__ දින සිට ඔබ කෙරෙහි මා හට පිළිබද සිතක් පහළ වී තිබුණි. ඒදා සිට මාස __ක් ඔබගේ හැසිරීම හා ගතිගුණ පරීක්ෂා කල අතර ඒ සියල්ලෙන් ඔබ විශිෂ්ට ලෙස සමත් වූ බව නැවත දැනුන් දෙන්නේ හද පිරි සතුටිනි.

ඔබ හට මා විසින් ලිඛිත පරීක්ෂණයකට අයදුම්පතක් එවූ අතර එයට ඔබ එකඟ වූ තැන් පටන් ඔබ හා මා අතර පැවැත්වූ සියලුම ලිඛිත හා වාචික පරීක්ෂණ වලින් ඔබේ සුදුසුකම් මනාව දක්වන ලදී. ඒ අනුව 20__/__/__ දින මා ඔබට අවසන් වාචික පරීක්ෂණයකට කැදවුවද එය කාරුණිකව ප්‍රතික්ෂේප කල බැවින් එය දින නියමයක් නැතුව කල් දැමුවෙමි. එයින් දින __කට පසුව එය නැවත පැවැත්වීමට යෝජනා කළත් එවැනි පරීක්ෂණ සදහා අකමැති බව ඔබ මට ලිඛිතව දැනුම් දුන් බැවින් එම පුරප්පාඩුව සදහා කෙරෙන බදාවා ගැනීම් නතර කරන ලදී. නමුත් 20__/__/__ දින හදිසියේ කැදවූ පරීක්ෂණයට ඔබ සහභාගී වු අතර එයින් ඔබ ප්‍රකාශ කර සිටියේ මෙම පුරප්පාඩුවට තමා අර්ථ විරහිත බවත් ඒ සදහා තමාට කල හැක්කක් නොමැති බවත්ය. ඒ කෙසේ වෙතත් නැවත දෙතුන් වරක් ඔබ මෙයට අකමැත්ත ප්‍රකාශ කිරීමත් ඔබ හා තිබූ සියලූම සංනිවේදන කටයුතු ඔබ විසින් වළක්වා තබූ බවත් සදහන් කරන්නේ හද බැදි දුකෙනි.

මෙසේ දිගින් දිගටම ඔබ හා කටයුතු කිරීමට අප ආයතනය අකමැති බැවින් මේ සදහා යොදා ගත් සියලූම මානව හා භෞතික සම්පත් නැවත කැදවනු ලැබේ. මේ ලිපිය ලැබී දින __ක් ඇතුළත ඔබ විසින් යහපත් ප්‍රතිචාරක් දක්වන මෙන් කාරුණිකව ඉල්ලා සිටිමි. එසේ නොවුවහොත් මෙය සිදුකීරීමට නියමිත අතර එයට බාධා පැමිණවීම හෝ බාධා පැමිණවීමට අනුබල දීම හෝ සිදුකළහොත් අප ආයතනයේ ව්‍යවස්ථාවට අනුකූලව නීතිප්‍රකාරව නඩු පවරා අච්චු කරනු ලැබේ.

බෙහෙම ස්තුතියි!

මෙයට,
තාමත් සේවයේ නියතු,

__________________
මානව සම්පත් කළමනාකරු,
මගේ හිත.

ප.ලි – මෙය 20__/__/__ දින වෙනත් අයවලුන් කිහිප දෙනෙකු විසින් යෝජනා කරනු ලැබූවක් වන අතර මා විසින් 2012/10/29 දින ලියා ප්‍රසිද්ධ කරන ලදී.

ලෝක විනාසය ඔබ වෙත ගෙන එන්නේ…

වෙලාවකට හිතෙනවා ගිය අවුරුද්දෙ උපෙ කරපු එවුන් මොකට අඩනවාද කියලා. විභාග කොමසාරිස්ව පච කරලා ප්‍රතිඵල අරන් කැම්පස් ගියාට මොකද වෙල්කම් එක දෙන්න කලින් ලෝක විනාසෙ වෙනවානෙ. අර ගිය එවුන් පෞද්ගලික විෂ්‍ය විද්‍යාල අරිනවාට විරුද්ධව කෑ ගහනවා. මොන විද්‍යාලෙ දැම්මත් තව දවස් කීයද? ලෝක විනාසෙන් පස්සෙ ඔය ඔක්කොම නෑනෙ. ලොක්කාගෙ මල්ලි පුස්කොළ පොත් හොය හොයා නිදන් ගොඩ දාන්නෙ මොකටද මන්දා. ලෝක විනාසෙන් පස්සෙ යන තැනකට ගෙණියන්නයැ. හෙට වෙනකොට මනුගෙ ඉදන් ලංකාවෙ ඉතිහාසය නෙමේ ලෝක ඉතිහාසය හොයාගත්තාත් වැඩක් නෑනෙ. මේ අවුරුද්දෙ ඔක්කොම ඉවරයි. ආයෙ අපිට ශිෂ්ට වෙන්න අවුරුදු සෑහෙන ගාණක් යාවි. අර බලකාය මේ සොයුරෝ කිය කියා ජන ගායනා එකතු කර කර ඉන්නවා. තියෙන එකක් රීමික්ස් කරලා කීයක් හරි හොයා ගන්නෙ නැතුව. තව ඉතින් දවස් කීයද? ෆොන්සේකා හිරේ ගියාට මොකද මිනිහටත් තව දවස් තුන්සිය ගානනෙ කට්ට කාගෙන ඉන්න තියෙන්නෙ. හම්බන්තොට වරාය හැදන්නෙ මොකටද රාවනා වැටිය කඩන් වතුර ඇවිල්ලා ලෝකෙ විනාසෙ වෙනවනම්. සිංහරාජෙ මැද්දෙන් පාරක් හැදුවත් මොකෝ ලංකාවෙ වටේ ඉන්න තල්මස්සු මැරුවත් මොකෝ. සිරීපාදෙ හොටලය දැම්මනම් සුද්දොන්ට ඇවිල්ලා ජීවිතේ අන්තිම කාලෙ මෙහෙ ඉදලා ලෝක විනාසය බලන්න පුළුවන්. අරුන් කූරගල නෙමේ මුහුදු මහා විහාරය අල්ල ගත්තාත් අපිට මොකද? උනුත් තව මාස දහයක් දොලහක් ඉදී වැඩිම. හාල් වල ආසනික් තිබ්බත් කමක් නෑ කිරිපිටි වල මෙලනින් තිබ්බාත් කමක් නෑ. මොන මෙනා හරි කාලා බීලා මේ ටික දවස ඉන්න පුළුවන්නම්. දැන් ඉතින් ගෑනු ළමයෙක් ලොකුව දැම්මත් කියන්න පුළුවන් “හරි නංගි, ලෝකෙ විනාසෙදි බලාගමු ඈ” කියලා. කවුරු නැතත් කට්ට කාගෙන ඉන්නවා මේ ටික දවසත්. ඔන්න ලෝක විනාසෙ වෙනකන් මන් බලාගෙන ඉන්නෙ. ලෝකෙ විනාසෙ එනවා නේද?

ප.ලි – අඩෙ අප්පා හදිස්සියෙවත් වුණේ නැත්නම්…

Previous Older Entries

%d bloggers like this: