ජාතිවාදියා

සොයුරිය, ඔබ ලස්සනයි,

ගීතිකා ගයන කටහඩ වටින්නේ කෝල්මුර ගයන්ටය.
පියානෝව හසුරුවන ඇගිලි වලට උඩැක්කියක් පැලිය හැක.
කකුල් තබන තාලය එදා මඩු නටපු බව කියයි.
කොණ්ඩයේ මැදින් ඉර හෙලේ මනාලි මතක් කරයි.
ඔබේ අක් බඹරු එරන්දති බිසව් පරදවයි

අනේ සොයුරිය,

මඳුරුවෙක්වත් මරපු නැති ඔයාලා
අද කුකුල්ලු පුච්චන් කන හැටි.
වයින් වීදුරුව මතක් කළේ නැද්ද
ලේ බිබී තිරිවානා කන එවුන් දිහා
අපි බලන් හිටපු හැටි?

අම්මාපල්ල! ඇයි කියන්නෙ නැත්තෙ,

අපි සිද්ධ පත්තිනි මෑණියො වදින්ට මඩු ගියපු විදි.
කතරගම දෙවියො වදින්න මීගමුත් ගිය විදි.
නත්තලට කලින් අවුරුදු කාපු හැටි.
ඒවානම් කොච්චර කිව්වත් මදි.

පරන්ගි මරන්න අපි මුල්ලේරියාවට ගියා මතකද?

කොළඹ කොටුවම අපි වටකළා මතකද?
පන්සල් වල ගල් ගල්කිස්සසට එනකොට බේරගන්ට ඒවා වෙනස් කරපු හැටි මතකද?
උඩ විසික්කර බිළිඳුන්ට කඩු අල්ලනකොට නම් වෙනස් කරපු හැටි මතකද?
එහෙමත් බැරි කොට ඔයාලා ආගම වෙනස් කළා මතකද?
තඹ පාට තුප්පහි හමක් එන්න හේතුව මතක නැද්ද?
කැප්පෙටිපොලලෑ පවුල එක්ක ඔයාලෑ මොළ හේදුව නිසා ඒවා අමතකද?

එහෙම වෙනස් වුණ ඔහේලෑ කට්ටියක්,

ඇයි අර මහාවංසෙන් බොරු ගහන්නෙ.
ධාතුසේන කාලෙට නෑයො වෙනවා කියන්නෙ.
කොහොමද එන්ගලන්තෙ නටබුන් මෙහෙන් මතුවුණේ?
අපේ එවුන් ඇයි ඔයාලෑ කරගන්ට හදන්නෙ?

ඉතින් සොයුරිය,

සර්ව ආගමික කතා ඔයාලා කියනකොට,
ඒවා ඉවරයි අපි ඔක්කොම එකයි කියනකොට,
මේවා කියන අපිට ජාතිවාදියො කියන කොට,
වාසගම එකක් වුණත් ගන්න බෑ නේද යකඩදෝළියටවත්.

ඒත් සොයුරිය ඔබට සන්තානම් මෑණියන්ගෙ පිහිටයි!

ප.ලි – ඔයාත් මිහිරියි. මාත් මිහිරියි. දෙන්නගෙ අච්චාරුව අමිහිරියි.

%d bloggers like this: