මිය යන රටක සිට

දීර්ඝ ලිපියක් ලියන්නේ හිතේ ඇති තරහ හා කලකීරීමට මැඩ පවත්වා ගැනීමටයි. මෙයට තර්ක විතර්ක බලාපොරොත්තු නොවේ.

මා වෙන රටක වෙන ජාතියක සිටියේ නම් මෙතෙක් දුක් නොවනු ඇත. මා දුක්වන්නේ රට වැසියා නොහොබිනා දේවල් කරන නිසාවත් ඔවුන් නිකරුණේ පව් සිද්ධ කරන නිසාවත් නොවේ. මේ සියල්ලම පිටරුටියන්ගේ උවමනාවට ඔවුන්ගේ බත බුලත සරු කිරීමට අපි කරනා කත් ඇදීම නිසාවෙනි. තමන්ගෙ සල්ලි නම් අවැඩය සිදුවන්නේත් තමන්ට නම් අනිත් එවුන්ට ඇති අමාරුව කුමක්දැයි දැන් දැන් නිරන්තරයෙන් අසන්නට ලැබෙන්නකි. සියලු පව් වැඩ, තර්ක ඉදිරිපත් කර ඒවා හොද වැඩ හා කල යුතු වැඩ කිරීම, ඒවා සංස්කෘතියේ අංගයක් කිරීම දැන් සිරිතක්ව සිටී. මේවායින් ජාතියක් ලෙස අපි සදාචාරයක් නැති වුන් ලෙස පහතට වැටෙන අතර ඒවා කිරීමට පිටරටට සල්ලි යවන බැවින් ආර්ථික අතින්ද අපි පහළට වැටෙනු ඇත.

ස්ප්‍රයිස් ප්‍රපෝසල් එකක් දැක සියල්ල එහි හොද නරක ගැන කතිකාවතක් පටන් ගෙන ඇත. උන් දෙන්නට හොදයි නම් අපිට මොකද යැයි කීමට හැක. සිතිය හැක. නමුත් අනාගතයේ එය ව්‍සංගතයක් මෙන් හැම තැනම පැතිරී අති දුෂ්කර පෙදෙස්වලට ඔය විෂබීජය යා හැකිය. නොයෙක් ව්‍යාපාරිකයින්, වැඩසටහන් අධ්‍යක්ෂකයන්, නැටුම් කණ්ඩායම් මෙයින් හොදට හම්බකරනවා ඇත. මේවා සංස්කෘතියට එක් කරන්නට වැඩිම දායකත්වය දෙන්නේ ඔවුන්ය. පැකේජ් එකට ප්‍රී ශූට් එක නිකන් දෙන්නේත්, තැන්කියු කාර්ඩ් නිකන් දෙන්නේත් මේවා සමාජ ගත කර එවා සමාජයේ අවශ්‍යතාවයක් කිරීමටයි. අද සමාජයට විහිළුවක් වන මෙවැනි දේවල් හෙට පරපුරට අනිවාර්‍ය දේවල් වන බව කාටවත් තේරෙන්නේ නැත.

ලංකාවේ පරිපාලන කේෂත්‍රයට පුහුණු කාලය තුළ මත්පැන් පානයට, රාත්‍රී සමාජ ශාලාවලට යාමට පුරුදු කරන්නේ ඇයි දැයි මට ප්‍රශ්නයකි. රජයේ උසස් නිලධාරීන්ද ඒවා වැරදි ලෙස සලකන්නේ නැත්නම් වත්මනේ මත්පැන් පානය, දුම්වැටි බීම සාමාන්‍ය දෙයක් වුණා මෙන් අනාගතයේ රාත්‍රී සමාජ ශාලාවලට යාමත් සාමාන්‍ය දෙයක් වනු ඇත. දැනටමත් එය සාමාන්‍ය දෙයක් දැයි මම නොදනිමි. කාන්තාවක් මත්පැන් බොන එක දැනටත් සමාජයේ පිළිකුල් කරයි. මා දන්නා තරමින් මා විෂ්‍ය විද්‍යාලයේ සිටි කාලයේ කෙල්ලන් මත්පැන් ගත්තේ නැත. දෙතුන් දෙනෙක් අප්‍රසද්ධියේ ගත්තා විය හැක. නමුත් දැන් ඔවුන්ගෙන මත්පැන් නොබොන අය ඉන්නවාදැයි මා නොදනී. තම දරුවන්ට මත්පැන් දී සමාජ ශාලාවලට යන පිටරැටියන් මෙන් අනාගතයේ අප මව්වරුත් කරනවා ඇත. මෙතරම් කෙටි කාලයක් තුළ වූ වෙනස්කම් දරා ගත නොහැකි තරම්ය.

මේ පරිගණකයට ඇබ්බැහි වූ මා වුණත් එහි එක්තරා කොටස් කාරයෙකි. නැවත කියන්නේ අපිට මූලික අවශ්‍යතාවයන් අමතක වී ඇති අතර නව අවශ්‍යතාවයන් අපට හදුන්වා දෙමින් තිබේ. අපිව සදාචාරාත්මක් අතින්ද ආර්ථක අතින්ද පහළට දැමීමට සියලු කටයුතු සිදුවේ.

ප.ලි – අනවශ්‍ය උවමනා සමාජගත කිරීමට මූලින්ම දායකත්වය දක්වන පිරිසට සාප කරමි. පසුගාමීන්ට සාප නොකරන්නේ මමත් ඔවුන් අතර වන බැවිනි.

 

ජාතිවාදියා

සොයුරිය, ඔබ ලස්සනයි,

ගීතිකා ගයන කටහඩ වටින්නේ කෝල්මුර ගයන්ටය.
පියානෝව හසුරුවන ඇගිලි වලට උඩැක්කියක් පැලිය හැක.
කකුල් තබන තාලය එදා මඩු නටපු බව කියයි.
කොණ්ඩයේ මැදින් ඉර හෙලේ මනාලි මතක් කරයි.
ඔබේ අක් බඹරු එරන්දති බිසව් පරදවයි

අනේ සොයුරිය,

මඳුරුවෙක්වත් මරපු නැති ඔයාලා
අද කුකුල්ලු පුච්චන් කන හැටි.
වයින් වීදුරුව මතක් කළේ නැද්ද
ලේ බිබී තිරිවානා කන එවුන් දිහා
අපි බලන් හිටපු හැටි?

අම්මාපල්ල! ඇයි කියන්නෙ නැත්තෙ,

අපි සිද්ධ පත්තිනි මෑණියො වදින්ට මඩු ගියපු විදි.
කතරගම දෙවියො වදින්න මීගමුත් ගිය විදි.
නත්තලට කලින් අවුරුදු කාපු හැටි.
ඒවානම් කොච්චර කිව්වත් මදි.

පරන්ගි මරන්න අපි මුල්ලේරියාවට ගියා මතකද?

කොළඹ කොටුවම අපි වටකළා මතකද?
පන්සල් වල ගල් ගල්කිස්සසට එනකොට බේරගන්ට ඒවා වෙනස් කරපු හැටි මතකද?
උඩ විසික්කර බිළිඳුන්ට කඩු අල්ලනකොට නම් වෙනස් කරපු හැටි මතකද?
එහෙමත් බැරි කොට ඔයාලා ආගම වෙනස් කළා මතකද?
තඹ පාට තුප්පහි හමක් එන්න හේතුව මතක නැද්ද?
කැප්පෙටිපොලලෑ පවුල එක්ක ඔයාලෑ මොළ හේදුව නිසා ඒවා අමතකද?

එහෙම වෙනස් වුණ ඔහේලෑ කට්ටියක්,

ඇයි අර මහාවංසෙන් බොරු ගහන්නෙ.
ධාතුසේන කාලෙට නෑයො වෙනවා කියන්නෙ.
කොහොමද එන්ගලන්තෙ නටබුන් මෙහෙන් මතුවුණේ?
අපේ එවුන් ඇයි ඔයාලෑ කරගන්ට හදන්නෙ?

ඉතින් සොයුරිය,

සර්ව ආගමික කතා ඔයාලා කියනකොට,
ඒවා ඉවරයි අපි ඔක්කොම එකයි කියනකොට,
මේවා කියන අපිට ජාතිවාදියො කියන කොට,
වාසගම එකක් වුණත් ගන්න බෑ නේද යකඩදෝළියටවත්.

ඒත් සොයුරිය ඔබට සන්තානම් මෑණියන්ගෙ පිහිටයි!

ප.ලි – ඔයාත් මිහිරියි. මාත් මිහිරියි. දෙන්නගෙ අච්චාරුව අමිහිරියි.

%d bloggers like this: